Ik lees met plezier de stripjes van Rob, die gaan vaak over wat hij gedroomd heeft, of wat er in zijn hoofd rondspookt bij normale alledaagse dingen, die evengoed een soort droomwerkelijkheid creëren.
Er zijn mensen die niet dromen, of in ieder geval geen herinneringen hebben aan dromen. Ik herinner me dromen vaker wel dan niet, onthouden is weer een tweede, sommige dromen of scenario’s komen vaker terug, ik herken ze vaak al als ik droom.
Dromen zijn raar. Misschien leuk om ook stripjes van te maken, als ik tijd heb, maar misschien zijn ze wat te raar. Sommige misschien wat onpasselijk.
Dat ik vaak over zwaarden droom is op zich niet gek:
Een afgesloten kamer, heb mijn zwaard in mijn handen, het is niet donker, ik ben niet blind toch weet ik dat er iets is dat ik niet kan zien. Het iets is een Dalek, waarom ik dat weet weet ik niet, waarom een Dalek in mijn droom zit weet ik ook niet, het is het ultieme kwaad, in dromen reflecteert alles terug op jezelf, het is dus iets in mij wat ik visualiseer als een Dalek, een onzichtbare, dus ik visualiseer iets onzichtbaars. Ik heb mijn zwaard in de aanslag, probeer te voelen waar het zit. Luisteren gaat beter, het ding is onzichtbaar, maar maakt nog steeds herrie. hangt boven mijn hoofd, op zich een veilige plek voor mij, gezien de beperkte reikwijdte van de wapens van mijn tegenstander, moet er echter niet aan denken dat het ding zich bedenkt om op mijn hoofd te landen. Maar lang zal de strijd niet duren, ik doe een stap, draai me om en sla doelgericht, het werkt, de tegenstander is ontwapend met een houw van mijn zwaard, met een knetter en electrische ontlading klief ik zijn blaster arm in tweeën. Hij is ook gelijk niet meer onzichtbaar.
Heel anders is de volgende droom, stukje korter: Ik Spoel de wc door, ik zie nog net een aarsmade uit de onlasting kruipen, het beestje is zo groot als een meelworm, ik baal enorm, had het beestje graag wat nader willen bestuderen en nu is het weggespoeld.
