eigen strip Hajime voor de Zanshin, klik is het complete verhaaltje
Werktijdreductie met behoud van salaris neigt misschien wat naar het socialisme, zo zijn er die pleiten dat we helemaal moeten afstappen van de economie die we nu hebben en de daaraan gekoppelde valuta en waarde toekenningen. Grootste valkuil voor het communisme was wel het feit dat er altijd mensen zijn die misbruik weten te maken om zichzelf alsnog te verrijken. Dit zou je dus kunnen voorkomen door een gelijkend systeem op te zetten die de huidige waarde bepalingen en verdeling van goederen in stand houd. Het gaat mij er ook niet direct om om alles en iedereen maar gelijk te stellen, wel om de scheefgroei tussen economie en menselijke inzet recht te trekken.
Wat op de schop moet is in eerste instantie het idee dat als een bedrijf winst maakt dit voordeel naar de beursvloer moet en niet naar hen die er hard voor hebben gewerkt. Niet dat een aandeelhouder geen investering heeft gedaan, maar ik zie schuiven met iets abstracts als geld niet als werken, ook al bestaat er een risico dat de investering kwijt raakt.
Het aandeel wat een werknemer of ondernemer leverd aan een bedrijf is geen financieel aandeel, maar tijd. Waarom zou mijn aandeel in de tijd die ik steek in een bedrijf, in een hoop bedrijven op de P&O afdeling al netjes gelabeld met een fte nummertje van 0 tot 1, ook niet kunnen wijzigen naar gelang de winst toeneemt? Koppel de tijd die een werknemer moet investeren aan de aandelen. Een koers op mijn te werken uren, gaat het goed dan dalen mijn uren die ik moet investeren, gaat het wat slechter dan steken we er meer uren in, ben ik het vertrouwen kwijt dan dump ik mijn aandelen en mag iemand anders het proberen.
Het gebeurt al wel deels op deze manier, als een bedrijf net begint, of als je als ondernemer start. Je moet tijd investeren, iedereen loopt wat harder, steekt extra uren in het bedrijf. Maar dan stopt het, gaat het slechter dan wordt nog steeds verlangd dat je wel extra uren investeerd, vaak zonder vergoeding, gaat het beter dan dalen de uren niet mee maar blijven steken, sommige bedrijven hebben af en toe wat ‘oude-lullen’ dagen, een of twee vakantie dagen extra in het jaar, dat zijn dus zestien uur op de achtienhonderd die je in een jaar werkt(bij een fte van 1.0).
Voordeel is hierin dat niet het salaris als incentive gaat werken om je best te doen voor het bedrijf, maar de koers van je uren, als je nu zorgt voor een gezond bedrijf met een stijgende koers daalt je tijdsinvestering, dus minder werken voor hetzelfde inkomen, ik denk dat dit mensen meer motiveerd om hun best te doen voor een bedrijf. Vraagstukken blijven dan hoe zet je zo’n systeem op, begin je dan altijd bij een nieuw bedrijf met je oude ‘salaris’? Wat als je net van school komt? Het hoeft natuurlijk niet zoveel te schelen, je begint nu ook vaak onderaan, hebt een proeftijd, je kan jezelf bewijzen, je kan als bedrijf ook inschatten wat iemand waard is, hoeveel tijd een functie nodig heeft op wat voor niveau.
Het idee van werktijdreductie met behoud van salaris krijgt steeds meer vorm en ik denk dat het een kleine stap is in de goede richting, een wereld die veel meer voldoet aan de wensen van de huidige mens, meer zal bijdragen in het algemeen geluk en voortvarendheid op alle lagen van de wereld. Het is ook geen enorme stap van het huidige systeem naar het nieuwe, het is geen roep om de economie omver te werpen, maar als we een ander systeem hebben dat los kan staan van die economie, als we zover zijn dat iederen met 0 uur per week toch zijn werk kan doen, in die zin dat het werk gedaan wordt door automatisering en machines, dan vervalt de waarde van het geld vanzelf, dan kunnen we verder doorstoten naar een andere utopisch gedachtengoed.
