“Waarom doe ik dit eigenlijk” verder ook niets meer aan toe te voegen zo, precies mijn gedachten op dat moment, het trekt gelukkig wel bij. Ik zit wat onrustiger, loop regelmatig naar buiten, weet nog niet hoe ik naar het einde toe werk.
24HCD PAGINA 10/14
Nog meer formulieren, er lijkt geen eind aan te komen, ik ben nog steeds niet tevreden over de hoofdpersoon, het tekenen gaat te traag en ik vind het lastig om hem gestalte te geven, ik grijp terug op de man op het varken, vrolijk, onbezorgd en vol jeugdig kattenkwaad. Als ik hem zo bekijk heeft hij wel wat weg van Van Zwollem uit Suske en Wiske (http://nl.wikipedia.org/wiki/Van_Zwollem). Onze hoofdpersoon wordt moedeloos van het wachten en alle formulieren, de man met de pet is een welkome gast in zijn leven en een lichtpuntje in de schijnbaar uitzichtsloze situatie waarin de wereld zich op dat moment bevind.
24hcd pagina 9/14
Pagina negen, stukje filmische herhaling, drie keer dezelfde strook waarin de hoofdpersoon beweegt. De balonnen hebben geen steeltje om aan te geven dat de tekst niet gesproken is maar in zijn gedachten zit, niet dat ik dit heel consequent doorvoer, soms ben ik de steeltjes vergeten en soms gebruik ik voor gedachten de welbekende gedachten wolkjes of in ieder geval de bubbeltjes als verbinding tussen persoon en tekstballon. Ik had me op dit moment erbij neergelegd dat ik de vierentwintig pagina’s bij lange na niet zou gaan halen, berekend hoeveel dan wel en begon een beetje met het afronden van het verhaal. nog vijf te gaan.
24HCD pagina 8/14
Enkel een visuele pagina, langs en in de kaders vallend, gelukkig land hij in het water. Het kantoor drijft of staat op een eiland. Geïsoleerd van de rest van de maatschappij, je komt er niet zonder een nat pak te halen.
Volgend jaar zet ik op iedere pagina een tijdstip of verslagje achterop. Afgaand op het paginanummer en de tijd die ik per pagina besteed heb, zal dit zo ongeveer half weg zijn, twaalf uur verzinnen, tekenen, inkten en gummen, elf uur ‘s avonds, tegen middernacht. Het water zal in de werfkelder spoedig worden afgesloten voor de nacht, wat wat vreemd is en lastig voor het toileteren, gelukkig zitten we aan de gracht en lossen we het met een emmertje op. Een camping gevoel, in plaats van met een wc-rol lopen we nu regelmatig met een emmertje naar het toilet 🙂
24HCD PAGINA 7/14
Op de helft, deze week was het herfst vakantie, dus prioriteiten lagen elders 🙂
De vlucht op het varken is van korte duur, het varken vliegt vanzelf en bepaald waar het heen gaat, zelf kijk je maar wanneer je opstapt en soms gooit het varken je op de juiste plek af. Visueel misschien de beste pagina, hoewel de volgende ook niet mis is 🙂
24HCD PAGINA 6/14
Alles draait om de formulieren, als je maar de juiste formulieren hebt kan je zelfs een vliegend varken verkrijgen, zoals Cinner het al opmerkte zou het een verwijzing kunnen zijn naar mijn eigen situatie daar in de werfkelder door mee te liften met de 24hour comic day. Als je maar de juiste connecties legt kan je overal komen waar je wilt.
24HCD PAGINA 5/14
Iemand had een boekje met varkens foto’s meegenomen, mocht iemand een varken in zijn strip willen verwerken. Het boekje heb ik niet doorgekeken, toch heb ik een varken in mijn strip verwerkt, in totaal zijn er in acht strips varkens terecht gekomen. Mijn varken vliegt, met iemand op zijn rug. Het vliegende varken is een verwijzing naar het engelse gezegde, wat in het nederlands zich terug laat vertalen als sint Juttemus of als pasen en pinksteren op één dag vallen.
De hoofdpersoon zoekt naar antwoorden, is het vliegende varken dan een indicatie dat hij deze nooit zal vinden? Of juist een indicatie dat hij juist wel alle antwoorden zal krijgen en misschien zelfs meer dan dat? En wie is toch degene op het varken?
24HCD PAGINA 4/14
Blad vier. Nog steeds geen idee waar ik wil eindigen. Ik wil de protagonist door de stad naar het kantoor laten lopen om de formulieren in te leveren. Ik teken een huis, een stoep. Het duurt te lang, teveel details die eigenlijk aan het verhaal niets toevoegen en mij onnodig veel tijd kosten. Ik los het op. “De stad is verdwenen”, wel zo makkelijk. Het karakter begint meer vorm te krijgen, de lijnen zetten zich makkelijker op papier. Dat is ook een nadeel als je meteen begint met tekenen. Karakters moeten maar net goed op papier komen zonder eerst een aantal tijdrovende studie schetsen te doen, een aantal tekenaars heeft dat al thuis gedaan, maar dat is tegen het principe van de 24 hour comic day regels, het verzet tegen voorschriften en regels komt ook in mijn verhaal weer naar voren, wat dat betreft is het een duidelijke weerspiegeling van hoe ik er in stond. Het wordt tijd dat ik een nieuw karakter introduceer. De man die de formulieren kwam brengen was maar half in beeld en had geen eigen gezicht en de protagonist heb ik wel duidelijk voor me.
24HCD PAGINA 3/14
De dialoog waar deze pagina mee begint is geïnspireerd door Kafka’s ‘the Trial’ welke sinds mijn laatste bezoek aan het boekenfestijn op mijn nachtkastje ligt, de de rest van het verhaal eigenlijk ook wel. Pagina drie en al vier uur aan het tekenen, dit komt ook terug in het verhaal, ik verlies mezelf in de taak die ik mezelf heb opgelegd, namelijk de 24hourcomicday uitzitten en het liefste met vierentwintig pagina’s volbrengen. Ik voel de druk en merk dat ik op deze manier en de weg die ik heb gekozen een flinke zware dobber zal hebben. Ik eindig deze pagina met een pauze en een moment voor mezelf.
24HCD PAGINA 2/14
Pagina twee, bij het afronden liep ik al een uurtje achter, het woord formulieren zal nog vaak terug komen, “heb je al een idee waar jou verhaal heen gaat?” vroeg een van de andere tekenaars mij, ik antwoorde dat het een introspectief werd, lekker vaag, maar ik wist het ook niet anders te verwoorden. Achteraf bezien klopt het wel, het is misschien zelfs een metafoor voor de hele nacht en mijn gemoedstoestand.