Kurai’s Blog

(naar aanleiding van een logje van ReneSmurf) 

In de zorg wordt er al flink geëxperimenteerd met het versnipperen van de werkzaamheden, als men dit eenmaal aan den lijve heeft ondervonden als verzorgende, patiënt of bijstander weet dat dit rare situaties op kan leveren en je van geluk kan spreken als er iemand is die dwars tegen de regeltjes en protocollen in weet te gaan. En niet alleen in de zorg, versnippering wordt ingezet in alle vakgebieden als middel om efficiënter te gaan werken. Zo ook in het geval van ReneSmurf’s blog.

Versnippering houd vaak in dat voor iedere handeling een andere werknemer verantwoordelijk is om deze uit te voeren. Vaak voorafgegaan door een inspecteur, een adviseur, dan alle taken ook nog eens verdeeld over verschillende mensen. Dit is handig als je een productielijn wilt stroomlijnen, maar ook daar weet men allang, werk moet afwisselend zijn, robots kunnen zonder probleem een enkele handeling oneindig herhalen, mensen niet.

Door de versnippering wordt ook het zelfstandig werken beperkt, men loopt een vooropgesteld lijstje werkzaamheden af dat door een aantal voorwerkers is opgesteld, volgens een bepaalde werkmethodiek. Het verstompt, de voorwerkers gaan systematischer werken en verliezen hun feeling met wat ze voorschrijven, de afwerkers verstompen even hard of worden juist opstandig, omdat zij iets moeten uitvoeren waar ze niet zelf achter staan omdat ze inzien dat ze enkel systematisch bezig zijn en dus enkel efficiënt op papier maar niet in praktijk.

Het werk van vakmensen moet je niet gaan opsplisten, dat is niet efficiënter, voor iedere handeling een ander, eerst inspecteren, dan een schuurder, dan een stopper, grondverver en aflakker, vijf man voor het werk van eentje, wel goed voor de werkgelegenheid maar van de zotte en tijdrovender. Vijf man maken ook vijf keer zoveel fouten.

Versnipper niet de werkzaamheden, maar de tijd. Wil je vijf man inzetten? En minder fouten? Versnipper de tijd, laat ze minder werken, daar pleitte ik al eerder voor(hier, hier en hier nog even doorgaan en ik kan er een boek van maken). Laat ze zelf voorbereiden, desnoods in overleg met een of twee collega’s, twee zien meer dan één, wat het maken van fouten weer flink zal terugdringen. Laat ze zelf bepalen hoe ze hun werk doen, ieder mens is anders, denkt anders, werkt anders, op een eigen manier, een andere manier opleggen werkt vaak vertragend, wat niet wil zeggen dat als er echt efficienter gewerkt kan worden dit niet aangeleerd of overlegd kan worden. Door het werk van één persoon door vijf te laten uitvoeren zonder de taken maar juist de tijd op te splitsen heb je dus vijf keer meer expertise. Vijf keer meer het enthousiasme. Twee of drie mag natuurlijk ook, het geeft ook een groter gevoel voor verantwoordelijkheid, je doet iets niet omdat dat is opgedragen, je doet iets samen, werkt niet alleen of alleen in opdracht van.

Minder uren werken betekend minder vaak blijven hangen in je werk en meer tijd voor jezelf, een wat reeëlere verhouding, meer tijd om tot jezelf te komen en daarna weer vol frisse moed aan de slag te gaan, het houd je werk leuker als je niet iedere dag op de klok kijkt, niet iedere dag van de week afstreept tot aan het weekend dat altijd binnen een zucht en een vloek om lijkt te zijn. Het geeft meer tijd om persoonlijke zaken niet op het werk te behandelen, gedachten dwalen minder snel af, even naar de tandarts kan makkelijker omdat je daar meer tijd voor hebt en niet perse een ochtend vrij voor hoeft te nemen van je toch al zo schaarse vrije dagen.