De Ochtenden

Gajin desu ne - small

Mijn ochtend ritueel moet drastisch om. Dat wil ik graag. Meer tijd, om nog wat te doen, om bijvoorbeeld de vaatwasser leegruimen maar als meest basale handeling te nemen. Maar het lukt niet echt. De ‘wekker’ gaat om half acht, de eerste noten van Spinvis’ Astronaut klinken uit de schelle speakertjes van mijn telefoon. Ik pak hem voorzichtig beet, ervaring heeft me geleerd dat als ik te slaperig en te lomp het apparaat oppak de kans groot is dat ik de wekker op uit zet in plaats van de gewenste snooze. Ik kijk even goed, door mijn slaperige ogen of het scherm niet gedraaid is en de knoppen dus precies verkeerd zitten voor een gedachteloze tik op snooze. Ik tik en wordt steeds meer wakker. ik draai me om, kruip tegen mijn vrouw en geniet nog even tien minuten van een gelukzalige rust tot de wekker weer gaat. Dezelfde melodie klinkt weer, ik draai me op mijn rug. Zet de wekker weer op snooze en blijf nog even staren naar het plafond. Langzaam schuif ik het dekbed van me af, draai me verder naar de rand van het bed en laat mijn benen naar de grond zakken. Mijn bovenlijf volgt in tegengestelde richting en zo zit ik even op de rand van het bed. Ik wrijf in mijn ogen, voel aan mijn haar. De avond ervoor heb ik gedoucht en ben met nat haar gaan slapen. Mijn haar zit raar, alles omhoog en vol volume. Mijn kleding ligt op de kast, ik inspecteer het, broek en shirt kunnen er best nog een dag mee door. Onderbroek en sokken vliegen richting wasmand. Vlug kleed ik me verder aan, geef mijn vrouw een knuffel en een zoen. In de badkamer haal ik snel een borstel door mijn haar, was de slaap uit mijn ogen. Beneden smeer ik snel vier boterhammen. Alle vier met pindakaas, dat gaat het snelste. De kat wil eten en krijgt en bakje brokjes. Ik pak een appel, de wekker gaat weer. Nu kan hij uit. Ik stop mijn brood in mijn jaszak. Doe mijn jas aan, pak de sjaal, het voelt nog fris aan. Haal de deur van de knip, de glazen windvanger die er aan hangt tingelt. De kat glipt mee naar buiten. Ik haal de sloten en zadeldek van mijn fiets. Mijn dag is begonnen…

De klusjesman

Plunger

Ik ben geen klusjesman, zal het ook nooit worden. Gisteren een hele middag verprutst met wat ik dacht dat een eenvoudige opgaaf zou zijn, het vervangen van een lekkende kraan. Hoofdkraan dicht in de kruipruimte, oude kraan eraf, nieuwe kraan erop en klaar. Zou je denken. Maar de nieuwe kraan lekte ook. Hoofdkraan weer dicht, kraan eraf. Van alles geprobeerd, leertjes, rubbertjes, teflon tape. Niets wilde gaan zoals ik wilde. De kraan bleef lekken, hoofdkraan dicht en weer terug. Alles nog steviger aandraaien. Uiteindelijk hulp gevraagd, meer tape was het devies, toch de kraan bleef lekken, meer en meer tape, maar niets hielp. De kraan zelf lekte nu, waarschijnlijk kapot en krom gedraaid in mijn frustratie. Klussen haalt het slechtste in mij naar boven. Vloeken tieren, het gaat altijd net niet zoals ik dacht, niets is even simpel op te lossen. Niet het juiste gereedschap, net niet de juiste spulletjes. Kribbig en desolaat. De oude lekkende kraan terugzetten kon ook niet, het verloop stuk dat nu uit de muur steekt kan er met geen mogelijkheid meer uit en is te groot voor de oude kraan, openlaten en de hoofdkraan afgesloten houden is sowieso geen optie. De nieuwe kraan niet meer laten lekken of in ieder geval niet meer dan de oude kraan. Dat is redelijk gelukt, hij lekt minder dan de oude kraan. Dus al met al een verbetering.

De hoofdkraan weer vol open. Naar boven, het bad laten vollopen, boekje, muziekje, de fles op de rand, alle spanning laten wegdrijven.

Voorjaarsmoe

anime-grave

De zon prik gaatjes in nasleep van de winter. Kleine stipjes licht schijnen op wat er komen gaat. Schijnen fel. Kleine stipjes geven aan dat de lente bezig is, maken de vogels wakker. De stipjes vormen een patroon, herkenbaar. Verbonden geven ze een beeld van de voorgaande jaren, halen hun herinneringen op van hoe ze zo geggroeid zijn, soms komen er stippen bij, heel af en toe verdwijnt er een stip uit het zicht, moet je je nek uitsteken om je kijkhoek te vergroten. Soms zitten er een aantal stippen zo dicht op elkaar dat het een grote vlek word, roepend om aandacht. Herinneringen aan een voorjaar die ieder jaar weer nieuwe herinneringen bij je oproept, ieder jaar groeit de vlek. Hoe je ook je hoofd wend, de vlek blijft in je blikveld hangen. Een bundel licht die voor altijd bij je zal zijn, je altijd zal herinneren aan de komst van het voorjaar.

Wakker worden

289975-bigthumbnail

Sinds gisteren is er iets in mij wakker geworden, misschien dat het al langer bezig was, een aantal keer op de snooze knop heeft gedrukt omdat het bed nog zo lekker lag, maar het was nu toch echt tijd om op te staan, te beginnen met een nieuwe dag. Gister was het NK Iaido, ik deed mee, het resultaat wat ik behaalde was niet slechter of beter dan de voorgaande jaren, hoewel ik dit keer wel voor het eerst de poule uit kwam en in de knock-out rondes zat. Toch voelde het voor mijzelf zoveel malen beter dan voorheen, na al die jaren trainen, seminars en wedstrijden is er binnen de beleving voor mij een nieuwe deur open gegaan. Het zit in allerlei kleine dingetjes, het begon al dat ik met mijn net iets te zware zwaard eindelijk geluid wist te produceren, dat ik mijn houding steeds beter onder controle krijg en deze steeds minder gaandeweg de oefening verlies. Ik heb nog een lange weg te gaan, zoals met iedere budo disciplice, dat is ook de ‘do’. Een weg die ik zoals het nu voelt nog tot het einde der tijden zou kunnen bewandelen. Een richting die mij voldoening geeft, mij uitdaagt en verder brengt. De investering waard en het waard om verder in te investeren.

Sport u? Waar liggen uw passies? Welke weg bewandeld u?

Krantenstrips

Suske en Wiske

Heel vroeger las ik dagelijks de krant, als eerste altijd de strips, meestal ook als laatste omdat de rest van de krant mij destijds nog niet zoveel boeide. Tegenwoordig lees ik af en toe een krantje als deze toevallig voor mijn neus ligt. Ergens op een koffietafel of een van de gratis krantjes in de trein.
Ik lees nog steeds de strips. De strips die ik lees zijn allemaal korte gag strips, geen spannende avonturen meer zoals vroeger, strips hadden een vervolg, een cliff hanger, complete stripboeken werden voorgepubliceerd in de krant. Ik knipte, na goedkeuring van mijn vader, de strips uit de krant en plakte deze in een schriftje. Zo had ik na weken van driftig verzamel, knip en plakwerk een compleet stripboek tot mijn beschikking. Ik heb nog een foto van toen ik ongeveer een half jaar oud was, ik en een krant, natuurlijk de pagina met de strip, een tweetal stroken van Suske en Wiske, de Efteling elfjes.

Dat zijn toch dingen die flink veranderd zijn, een teken zijn van de tijd, de mens zoals die nu is, geen tijd meer voor vervolgstrips in de krant, vluchtig, geen verplichting willen aangaan, geen tijd meer nemen voor het knip en plakwerk.

Mooie fiets

“Mooie fiets!” hoorde ik gister toen ik langs een voetbalveldje fietste. Kinderen roepen wel vaker iets als ze mijn fiets zien, gek, stoer, raar, “kijk pappa, wat een… een fiets..” Ja, wat voor fiets eigenlijk.

Niet dat mijn fiets heel bijzonder is. Het is een half gare ATB, goud gekleurd met een redelijk staketsel van een stuur, opzichtig in ieder geval. Voor een paar tientjes gekocht op marktplaats gekozen op basis van prijs, loopafstand en minstens drie versnellingen. Ondertussen is hij wel weer toe aan een onderhoudsbeurt, remmen doen het niet lekker. De banden zijn een keer lek geprikt en heb ze provisorisch opgelapt met stukje plastic en ducttape om de binnenbanden er van te weerhouden om door de ‘steekwonden’ naar buiten te ploppen. Van de versnellingen doen alleen de voorste drie het. Het zadel heeft een stiksel dat als het regent al het vocht in zich opzuigt en ik vergeet er altijd weer een zadelhoes omheen te doen waardoor ik dus met een nat achterwerk zit.. Mooie fiets is dat.

Lang leve de republiek.

puppets

De huidige Nederlandse monarchie is nog vrij jong, begonnen met Lodewijk Napoleon in 1806 toen zijn broer hem aanstelde als koning van Nederland. Daarvoor waren we na de val en verdrijving van de Habsburgers een republiek. Willem iV en V hebben geprobeerd om als stadhouder het tot monarch te schoppen maar dat werd door de republikeinse traditie te erg tegengewerkt.

Toch zitten we nu weer met een Koningshuis, de duurste van europa, los van alle kosten die wegvallen in externe (schaduw)boekhoudingen en indirecte uitgaven. Er is nu ook opstand, een enkeling waagt zich te openbaren en bekoopt het met een fikse berisping van de handhavers. Foei, kritiek uiten op de monarchie! Zoals het stukje karton dat een studente als stil protest omhoog hield en daarmee een tijdelijk verbod kreeg om zich in de buurt te vertonen. Protesteren mag wel, maar dan wel volgens de wensen van degeen die de lakens uitdeelt. Wat heeft protesteren dan nog voor zin? Werk je zo dan niet waxine lichtjes gooiers in de hand?

Maar het gros loopt maar al te graag mee, kijkt veel liever hoe de NOS politiek correct alles verslaat, zonder enige vorm van kritiek. Waar blijft het grote protest? Waarom zetten we niet duizenden theelichtjes bij het paleis als teken van protest. Waarom blokkeren we niet de weg met tientallen Swifts? Waarom laten we onze toekomstige koning met wc-potten gooien in plaats van dat we het hele koningshuis in het toilet mikken en door het riool spoelen. Houd het wel ludiek, het is tenslotte 2013. Een online petitie is er al, maar helpen die dingen ook echt?

Weg met de monarchie en lang leve de Republiek? Het is zo eenvoudig. De monarchie is niet meer een poppenkast van de politiek(die op zijn beurt weer een poppenkast is, maar dat is weer een ander blog). Knip de touwtjes door, de macht en verantwoording ligt toch al vanaf het begin al bij de ministers. Er zal dus niet veel veranderen voor de continuiteit van de staat der nederlanden. Wat te doen met de restanten van het koningshuis? Los het op met oude tradities, we kunnen de prinsesjes uithuwlijken tegen een aanzienlijke bruidsschat die een flinke boost aan onze economie kan geven, de rest laten we doorsudderen op een bijstands uitkering of ze mogen wat mij betreft verder het bedrijfsleven weer in, zoals de meesten, maar dan zelfstandig, zonder extra uitkeringen vanuit de staat, persoonlijk heb ik niets tegen monarchen, wel tegen de monarchie als instituut. Het systeem is al sinds de aanstelling tweehonderd jaar terug al met tegenzin gegaan, leuk geprobeerd, maar rot nu toch maar weer op.

Hoe staat u tegenover ons koningshuis?

Zin in het weekend

Normaal heb ik het wel in de gaten. Ieder jaar met de lente komen ook bockbiertjes, na de vastentijd tot in mei. Maar de lente begint gevoelsmatig wel erg laat dit jaar. Volgend jaar maar eens echt gaan vasten en toewerken naar het eerste bockbiertje, alvast een leuk blog project om naar uit te kijken, als ik het tzt al weer niet vergeten ben.. maar vanavond dus maar eens langs de slijter en als het zonnetje doorkomt dit weekend vind u mij vast op een terrasje!

Een strip is meer dan een storyboard

Een poosje terug had ik een logje besteed aan de vodafone vier paginavullende krantenstripadvertentie

De strip is gemaakt in samenwerking met maar liefst drie illustratoren, Cesar Jorajuria, Daniel Doebner en Hakan Aydin in opdracht van het reclame bureau They. Alledrie ongetwijfeld getalenteerd reclame illustrator en visualiser, maar geen striptekenaars, dat terwijl Nederland stikt van het talent op strip gebied. Er is een groot verschil tussen een reclame illustrator en een striptekenaar. Een strip is meer dan alleen een mooi plaatje met een tekstballon erop geplakt, meer dan enkel een wat netter uitgewerkt storyboard. Maar dat zal wel niet opvallen dachten ze waarschijnlijk bij het reclame bureau. Een strip heeft iets rauws, iets persoonlijks, is geen gelikte reclame illustratie die iedere afgestudeerde academicus op kan zetten met de geleerde technieken. Een strip is een goede synergie van verhaal en afbeelding, niet een opeenvolging van een vooraf gescript en afgekaderd verhaal. Een strip ontstaat in samenwerking tussen de afbeeldingen en het verhaal. Je hebt het verhaal en dat past zich naar gelang je tekent, niet wat het verhaal dicteert. Ik had de strip veel liever gezien als een echte strip, had dan een Dirk Jan(Mark Retera) versie laten maken, die levert toch ook al voor de spits.

Wat is uw favoriete strip?