De klusjesman

Plunger

Ik ben geen klusjesman, zal het ook nooit worden. Gisteren een hele middag verprutst met wat ik dacht dat een eenvoudige opgaaf zou zijn, het vervangen van een lekkende kraan. Hoofdkraan dicht in de kruipruimte, oude kraan eraf, nieuwe kraan erop en klaar. Zou je denken. Maar de nieuwe kraan lekte ook. Hoofdkraan weer dicht, kraan eraf. Van alles geprobeerd, leertjes, rubbertjes, teflon tape. Niets wilde gaan zoals ik wilde. De kraan bleef lekken, hoofdkraan dicht en weer terug. Alles nog steviger aandraaien. Uiteindelijk hulp gevraagd, meer tape was het devies, toch de kraan bleef lekken, meer en meer tape, maar niets hielp. De kraan zelf lekte nu, waarschijnlijk kapot en krom gedraaid in mijn frustratie. Klussen haalt het slechtste in mij naar boven. Vloeken tieren, het gaat altijd net niet zoals ik dacht, niets is even simpel op te lossen. Niet het juiste gereedschap, net niet de juiste spulletjes. Kribbig en desolaat. De oude lekkende kraan terugzetten kon ook niet, het verloop stuk dat nu uit de muur steekt kan er met geen mogelijkheid meer uit en is te groot voor de oude kraan, openlaten en de hoofdkraan afgesloten houden is sowieso geen optie. De nieuwe kraan niet meer laten lekken of in ieder geval niet meer dan de oude kraan. Dat is redelijk gelukt, hij lekt minder dan de oude kraan. Dus al met al een verbetering.

De hoofdkraan weer vol open. Naar boven, het bad laten vollopen, boekje, muziekje, de fles op de rand, alle spanning laten wegdrijven.

Join the Conversation

1 Comment

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *