Kurai’s Blog

De een wil me gelijk al een Nobelprijs toekennen, de ander verwerpt het idee meteen als onhaalbaar. Het is ook maar een beginnende gedachte, een kronkel die naar boven komt, een fictieve theorie zonder onderbouwing nog niet meer dan een gevoel in mijn onderbuik. Een tegengeluid op het altijd maar weer meer bezuinigen, meer beperken, meer werken en meer inleveren.

Ik gooi het liever om, in plaats van meer energie erin steken zoeken naar oplossingen die de minder energie kosten.

Ik mis misschien wat inzicht, nooit economie gestudeerd, nooit interesse in gehad, misschien juist omdat alles wat ik ervan mee kreeg indruiste tegen mijn eigen gevoel. Er missen wat praktische zaken als waar haalt de werkgever het extra geld vandaan om mij meer te betalen voor minder werk, maar er moeten mogelijkheden zijn, het huidige economische stelsel is ook maar een luchtbel door de mens opgezet.

Het vergt ook een andere instelling door alle lagen heen, belasting en overheid, werkgevers, werknemers, banken, verzekeringen, allemaal op de schop. Wat ik altijd heb onthouden aan economische oneliners is: met geld maak je geld, dus de crisis los je niet op door geld weg te nemen, je verergert alleen de problemen. Als ik minder uur werk en niet minder verdien, mijn werkgever mij dus meer betaald en zelfs meer personeel nodig zou hebben, dan zal het werk efficienter moeten, maar vooral het idee dat er harder gewerkt moet worden loslaten, we werken namelijk al efficienter, van fabrieken tot kantoren, alle lijnen, van productie tot communicatie zijn gestroomlijnd, geoptimaliseerd, geautomatiseerd, personeel wordt steeds meer overbodig, waar vroeger een hele afdeling bezig was kan je nu met gemak een enkel iemand aan het werk zetten, dat geeft het probleem dat er met een groeiende populatie steeds minder werk is voor een steeds groter groeiende groep mensen.

We moeten af van de gedachten dat we met minder personeel aankunnen, dat dit een gezonder bedrijf oplevert. We gooien alles steeds meer op een grote hoop. Versnipper juist alles weer. Dit maakt dat men zich beter kan concentreren, motiveren en beter controle kan houden op de werkzaamheden en zodoende verder fouten in het werk en de processen kan reduceren en deze tegelijkertijd nog verder kan optimaliseren. Op die manier verdien je door minder te werken je kosten toch nog terug. Worden producten en diensten niet duurder.

Ik zie vast een hoop over het hoofd, maar er kan zoveel meer dan vast blijven houden aan een stelsel dat al bewezen heeft instabiel te zijn en efficientie slagen vooral laat resulteren in het verder uitbreiden van takenpakketten van de werknemers, als een proces van twee uur werk terug wordt gebracht naar één uur, laat dat uur ‘winst’ met rust en vul het niet gelijk met andere processen, investeer eens niet alleen geld maar ook tijd. Zet in plaats van euro’s ook alle gewonnen uren in je boekhouding en keer die uit als bonus aan je personeel.

Heeft u nog ideeën of kritiek?

Het is weer maandag. Een nieuwe werkweek breekt weer aan, voor hen althans die een 9 tot 5 baan, maar niet mentaliteit hebben. Het gros der werkend Nederland.

Het weekend is weer voorbij, veel te kort weer. Veel te kort om te doen wat ik zou willen.

Het is maar raar geregeld. Er is zoveel te doen. Maar de meeste tijd zijn we kwijt met het verdienen van de tijd en middelen om de dingen te kunnen doen die we het liefste doen. Zoek dan werk waar je gelukkig van wordt, waar je voldoening in vind, dat je uitdaagt..

Probleem is, ik heb werk dat ik graag doe, collega’s die ik graag zie, maar veertig plus uur in de week, ruim veertig weken per jaar is mij te gortig, dan gaat het leuke er nogal snel af. Ik geef nu regelmatig een cursusje striptekenen, twee dingen die ik graag doe, striptekenen en geven, maar dat hoef ik niet 40 uur per week te doen.

Nu ben ik geen econoom, nooit echt mee bezig gehouden, maar ik zie wel iets kroms in het huidige economische stelsel, los van de crisis. De economie draait op het rouleren van geld, stromen moet het. Nu geef ik in mijn vrije tijd meer geld uit dan op een doordeweekse/werkdag. Wat voor impuls zou de economie krijgen, als ik voor hetzelfde salaris minder zou hoeven werken, als ik de helft aan uren zou besteden aan werk en dus 20 uur aan vrije tijd erbij krijgen? Die tijd ga ik opvullen. Vol plannen met alle zaken die ik graag doe. Wat ik vooral ga doen is meer geld uitgeven. Meer geld terug laten stromen. Zodat de economie weer verder rolt, men op het nieuws kan melden dat het consumenten vertrouwen weer terug is..

Niet dat het vertrouwen echt weg was, we hadden enkel minder om uit te geven, dat heeft totaal geen samenhang met vertrouwen, rare benaming ook, alsof ik geen goederen zou kopen als ik geen vertrouwen zou hebben. Ik wantrouw de economie en hen die hem prediken al jaren, maar dat heeft mijn uitgave patroon nooit echt beïnvloed. Dus ik pleit voor minder werken met behoud van salaris.

Je kan geen mensen in loondienst hebben als ze niet rond kunnen komen, als ze niet het verdiende geld kunnen uitgeven aan de producten die de commercie probeert te slijten. Geef mensen twee keer zoveel geld en het komt ook twee keer zo hard weer terug. Ook de staatskas heeft daar zeker met de nieuwe btw tarieven meer dan profijt van. Het moet ook makkelijk kunnen, je deelt je baan in tweeën, gelijk weer meer banen gecreëerd, dat is al langer het idee achter deeltijd werken.

Minder werken betekend ook minder opvang voor de kinderen, minder subsidies die er betaald moeten worden omdat de opvang van kinderen vaak meer kost dan men door het extra werken terug verdient. Nu hoorde ik laatst ook al zoiets voorbijkomen vanuit een politicus, geen idee wie nu de stoelen zijn gewisseld en er een hoop nieuwe namen zijn..

Jammer want mijn stem hebben ze.