Tekenen

Het is nog steeds iedere keer spannend. Ik sta in de aula, twijfel nog over de tafel indeling, ik schuif wat meer tafels bij elkaar om zo twee gelijke goepen te maken. Het zijn dertien kinderen, voor mijn doen en manier van ‘lesgeven’ best intensief. Er waren meer dan dertig aanmeldingen, die zijn nu verdeeld over drie groepen waarvan ik er deze middag twee achter elkaar heb. Ik heb de les flink aangepast sinds de vorige keren, zodat ze wat langer zelfstandig bezig kunnen zijn en niet al in de eerste les de helft van de stof die ik wilde behandelen er doorheen hebben gejaagd. Voor mij minder om klassikaal te vermelden en meer tijd om de kinderen persoonlijk verder te helpen. Op de tafels leg ik wat stapels papier, bergjes potloden, puntenslijpers en gummen. Om kwart over drie komen de eerste leerlingen al naar me toe: “Meneer? Bent u van het striptekenen?”. De tekenmappen worden uitgedeeld, de eerste opdracht hebben de meesten al geraden: “mogen we onze naam op de map schrijven?”, “Mag ik er ook op tekenen?”. De mappen worden voorzien van naam en her en der een poppetje. Ik vertel wat de bedoeling is met het eerste werkblad, teken voor wat de bedoeling is, simpel beginnen, dan pas details. “Dat lukt mij nooit!” roept er een, aan het eind van de les doet hij het toch behoorlijk goed. Ook de nieuwsgierige juf die even komt kijken is onder de indruk van wat ze al hebben geleerd, “Dat is mij nog nooit gelukt om uit te leggen.”. De les gaat goed, zoals gepland, ik had al drie lessen voorbereid mocht het tempo toch hoger liggen dan gedacht. We komen net aan uit met de tijd. Wie wil mag de map mee naar huis nemen, een enkeling weet dat ze vaak dingen vergeten en laten de map bij mij achter voor de volgende keer. [url=http://youtu.be/by_xmLVTKoY]video[/url] [html][/html]

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *