Procrastinatie

De mens is altijd opzoek naar manieren om zijn werk te verlichten. Luie werknemers komen altijd met de makkelijkste oplossingen, is een bekend gezegde van Bill Gates.

De industriële revolutie en later de digitale hebben ten gevolge gehad dat waar voorheen het meeste werk vooral arbeids intensief was dit zware werk vooral door machinerie is overgenomen. Niet dat we er nu minder door werken, maar wel minder fysiek. Waar eerst meer dan de helft van de werkzame mensen in de agrarische sector werkte is dit nu nog maar 2%. We zitten grotendeels achter een schermpje met een toetsenbord.

De mens is dus altijd op zoek, deels ook doordat we onszelf in een moeilijk parket brengen door zaken uit te stellen, of teveel tijd nemen aan het begin van een proces. Hierdoor zijn we genoodzaakt creatieve oplossingen te zoeken om alles toch nog op tijd voor elkaar te krijgen. We stellen zaken graag uit. De gevolgen zijn voor later. Zeker als de beloning langer op zich laat wachten en te abstract is. We zoeken tussendoor naar snellere bevrediging, beloning op korte termijn, om onszelf beter te voelen en even de blik van de hoge berg die voor ons ligt af te wenden. Met de opkomst van de mobiele telefoon en later de tablets is het procrastineren tot een nieuw hoogtepunt gekomen. Alles om een reden te verzinnen om de meer belangrijkere taken vooruit te schuiven liggen nu in de palm van je hand. Meer en meer laten we ons verleiden om nog even snel wat op te zoeken. Even de social media te controleren op nieuwe berichtjes van onze 100+ vrienden of andere feeds die we volgen, blogjes statusupdates, fotos en tweets die we de wereld ingooien. Mensen zitten met hun hoofd gebogen, starend naar het kleine schermpje in hun hand. Deze maatschappij is er een van procrastinatie.

De hele industrie richt zich er naar. De grootste groeiende industrie is die van de mobiele apparaten en alles wat daar omheen zit. Games, apps, blogs sociale netwerken, nieuws en opninies. Er zijn meer en meer mensen werkzaam bij bedrijven die de procrastinatie in de hand werken. Daar zijn we al heel lang mee bezig. Marketing, hoe krijgen we mensen zo snel mogelijk over de streep, wat voor product past daar bij? Dus niet wat hebben we nodig, maar wat kunnen we maken wat mensen op korte termijn een goed gevoel geeft. Hele studies zijn er gedaan, onderzoeken, test, rapporten geschreven. De hele economie draait straks op het principe van procrastinatie. Dit word de eeuw van de procrastinerende mens.

Het ideaalbeeld zou zijn dat we als mens maar enkel op een knop hoeven te drukken en alle machines en systemen zorgen dat aan al onze wensen word voldaan. Niets meer werken, de hele dag doen waar je zin in hebt. Robots en machines doen het zware werk. Geen verschil meer tussen de eerste en derde wereld, de machines maken de machines en zorgen dat ze overal ter wereld terecht komen. Probleem is echter die procrastinatie. Er zou geen vooruitgang meer zijn als we continu op korte termijn worden beloond. We hebben meer grondstoffen nodig, zouden nog meer tijd hebben om ons voort te planten, we zouden gaan zwichten onder onze eigen luiheid.

Ik zou zeggen, kijk Wall-E..

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *