Hoe ver kan je gaan?

DSC_0553

Je maakt afspraken met je klant, over de tijd die je gaat besteden en de prijs die daar tegenover staat. En dan ga je aan de slag. Maakt een planning en houd je uren netjes bij om jezelf in de gaten te houden en het project niet uit de hand te laten lopen. Creatief bezig zijn is leuk, je grenzen verkennen en verleggen. Zo zou ik een uurtje bezig zijn, tekenen, scannen, nabewerken. Klaar.. Toch blijf ik nog even langer zitten, nog even wat extra dingetjes hier en daar. Al snel ben je een uur langer bezig geweest.

De volgende ochtend nog even alles klaarzetten voor de volgende stap. Maar dan ook gelijk even dat idee wat bij het opstaan in je hoofd is gaan zitten gelijk doorvoeren. En hoppa, weer een half uur verder. Zo zit ik alweer anderhalf uur over de planning en straks ook over het budget. Dat terwijl de klant ook met minder tevreden was geweest. Tijd die ik investeer en waarvan niet kan verlangen dat de klant dit als meerwerk gaat betalen, ze hebben er niet om gevraagd.

Tijd ook die ik verder in het proces niet kan inhalen omdat er bij de begroting al behoorlijk gesnoeid is in de beschikbare tijd en alle hoeken al flink afgesneden zijn. Tijd die ik dan maar betaald moet zien in tevredenheid, zowel bij mezelf als bij de klant. Je smeert er geen boterham mee, maar slaap er wel een stuk beter van.

Join the Conversation

2 Comments

  1. Ja, dit is dus echt onwijs herkenbaar. Ik vind het wel mooi gevonden “betaald in tevredenheid”. Die ga ik onthouden als ik weer eens ergens veel te veel (onbetaalde) tijd in stop.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *