Hoe vaak kijk je op je smartphone?

Hoe vaak kijk je per dag op je telefoon? Die vraag stelde Karin naar aanleiding van een publicatie van een onderzoek, waarvan de meeste artikelen kopten dat dat gedreven door de ‘Fear Of Missing Out (FOMO)’  221 keer per dag zou zijn.

De dag begint, nog half slapend zet ik de wekker app op mijn telefoon op snooze. Dit zonder te kijken, de volumeknoppen weet ik blindelings te vinden, toch tel ik dit maar als de eerste keer. Één. Nog voordat de wekker een de tweede keer zal afgegaan ben ik wakker genoeg om op te staan. Ik kijk voor de tweede keer op mijn telefoon om er zeker van te zijn dat ik de wekker echt uit zet. Twéé.

‘s Nachts staat de telefoon op vliegtuigstand en ook de wifi is uit. Deze zet ik gelijk aan. Geen berichten, enkel een melding dat er weer bitcoins zijn bijgeschreven, dus hoef ik verder niet op mijn telefoon te kijken en hij verdwijnt.nadat ik me heb aangekleed van het nachtkastje in mijn broekzak. Drie.

De eerstvolgende keer dat ik mijn telefoon pak is als ik mijn jas aan trek, de koptelefoon haal ik uit mijn jaszak, ontwar de kabels en sluit hem aan op de telefoon. Vier. De knop op de kabel werkt niet om de muziek op te starten, dus moet ik dit op de telefoon aanzetten, alle tracks en shuffle maar. Als de muziek eenmaal speelt werkt de knop ook weer, dubbelklik voor het volgende nummer. Enkele klik om te stoppen. Erg handig. Klik klik.

Normaal speel ik onderweg Ingress, maar ik moet het nog updaten en dat vergeet steeds, dus ik fiets nu zonder omwegen en zonder meerdere keren op de telefoon te kijken naar het station. Op het station begin ik met dit stuk blog, ik loop bloggend de trein in en ga bloggend zitten. Zover de tussenstand: Vijf.

Onderweg naar mijn werk controleer ik nog even of dit concept wel goed is opgeslagen. Zes.

Eenmaal op mijn werk zet ik het concept over van de telefoon naar de site, tevens krijg ik een melding binnen van Ingress dat ik de seer badge heb behaald, wat betekend dat er weer een nieuwe portal van mijn hand is goedgekeurd, dus toch maar de app updaten vandaag. Zeven. De update loopt, ik controleer of het wel goed gaat. Acht. De update is klaar, ik start Ingress op. Negen.

Overdag zit ik achter de pc en heb dus de mail en social media daar paraat, de telefoon gaat regelmatig over, meestal recruiters, ik kijk naar het nummer en laat hem meestal overgaan of zet hem uit. Af en toe komt er een berichtje binnen, meestal kijk ik pas als er drie of vier berichtjes binnen zijn. En soms kijk ik gewoon, omdat te zien of ik geen telefoontje heb gemist. Tien.

Tussendoor heb ik een keer zomaar gekeken. Elf. Heeft een recruiter twee keer gebeld, dat is twee keer minder dan gister. Dertien. Heb ik in totaal zes keer whatsapp berichten ontvangen, bekeken en beantwoord. Negentien. In de pauze heb ik op de route twee portals die ik beide ook twee keer kan hacken. Drieëntwintig. Ingress vreet stroom, na de pauze was de telefoon op, dus mijn telefoon ligt nu aan de stroomkabel op te laden, dit was ik vanochtend vergeten, anders had de telefoon nog wel gefunctioneerd tot na mijn pauze.

De telefoon is genoeg opgeladen en gaat weer aan. Vierentwintig. Het duurt even voordat de verbinding is hersteld, dat is het nadeel van in een oude bunker werken, er zitten gelukkig wel ramen in, dus ben niet geheel verstoten van daglicht. Nieuwe berichten komen binnen ik lees ze gelijk even. Vijfentwintig.

Een belletje, weer van de recruiter. Zesentwintig. Weggedrukt. Hoe vaak zouden ze het nog proberen? Reageren op een berichtje. Zevenentwintig. Me herinneren dat er nog brood gehaald moet worden en dat doorgeven aan het thuisfront. Achtentwintig. Nog meer berichtjes. Negenentwintig.

Onderweg Ingress en in de trein mijn mail lezen. Drieëndertig

Een ouderwetse sms, omdat ik dan zeker weet dat het aankomt, de reacties terug. Vijfendertig. Voor ik weer vertrek vanavond, batterij bijna leeg, dus geen portals en zuinig aan in de trein even snel mijn blog bijwerken. Zesendertig.

Op de terugweg nog wat berichten. Achtendertig Verder in gesprek geraakt met een jongen die dacht dat ik een geweer in mijn safety bag had zitten en of ik jager was, hij was zeker niet teleurgesteld toen ik zei dat er geen geweer maar een zwaard in zat.

Thuis gekomen, natgeregend en koud snel onder de wol gekropen, de wekker weer aan. Negendertig

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *