Breekjaar

Ik dacht het zeker te weten. Architect wil ik worden. Huisjes tekenen. Maquettes maken. Dat leek me een mooi beroep. Op de middelbare school koos ik mijn vakken er alvast op uit. Een aparte verzameling van vakken, beta en tekenen, was er maar een die precies datzelfde pakket had en zijn sindsdien nog steeds vrienden. Wiskunde was mijn beste vak, een waar ik de beste cijfers haalde en met een negen op mijn eindexamen ook best trots op was. Tekenen was leuk, vooral in een klas vol dames.

Maar ik wilde dus architect worden, of in ieder geval iets met huisjes tekenen en rekenen, want dat vond ik leuk, daar was ik goed in. Het tekenen bleef ik leuk vinden. Op school kregen we schetslessen, lessen in tekenen op de computer, tekenen met lineaal en tekentafel. Dat vond ik leuk.
Minder leuk was de wiskunde. Ondanks mijn hoge cijfers bleek het niveau niet aan te sluiten, bleek ik toch minder te begrijpen van de mechanica, wat weer wel wat logisch was omdat dat weer onder natuurkunde viel en ik daar niet zo heel goed in was. Pas na een jaar viel het kwartje, ik snap het nu nog steeds, maar het was al te laat. Niet genoeg punten om door te gaan.

En dan? Wil je dan nog wel architect worden? Het beeld dat ik had bleek totaal niet te kloppen met de werkelijkheid of in ieder geval niet met de weg er naar toe.

Dan sta je daar, je droom in diggelen, architect worden was niet leuk, was ik niet goed in, paste niet bij mij. Maar wat dan wel? Een nieuwe studie werd lastig, het omslagpunt van wel of niet doubleren werd pas te laat negatief bepaald en er zou nog wel wat geregeld kunnen worden, mits ik al wist waar ik heen wou. Het werd een jaar werken, maar inspirernd was het niet, want wat kan je als schoolverlater, vakkenvullen, productiewerk. Dat is wat ik deed, maar veel schoot ik er persoonlijk niet mee op, het contact met de klanten in de winkel was wel leerzaam, de processen, de rollen binnen het bedrijf, maar het overgrote deel van de tijd was ik kwijt met het geestdodende werk, tijd waarin ik niets leerde.

Ik probeerde me in te schrijven op diverse academies, tekenen wilde ik, of beter, multimedia, dat is waar ik mee bezig was, maar de academies wilden mij niet. Te bescheiden met mijn creativiteit. Maar ik kwam er toch, met een omweg, via de computers, via stages bij bedrijven die ik zelf had geregeld. Multimedia specialist heeft lang op mijn cv gestaan, nu langzaam vergroeid richting web specialist, generalist. Nog samen gewerkt met iemand die wel op de academie had gezeten, niets aan gemist en niets kunnen leren zei hij.

ik dacht het zeker te weten, wat zou ik toen blij zijn geweest als er een initiatief was als Breekjaar, een plek waar je niet een jaar lang geestdodend werk doet, maar juist werkt in inspirerende plekken, waar je een jaar lang bezig bent te ontdekken wat je werkelijk kan en wil en hoe.

Join the Conversation

1 Comment

  1. Ik heb het ook wel overwogen, architect, maar nee, ik vond dat toch te hoog gegrepen voor mij, en hou toch teveel van oude gebouwen. Ik ben bewaarzuchtig en tegen vernieuwing, kwam ik achter. En tekenen is erg leuk, maar dan zou het wellicht voor reclame zijn en daar ben ik ook weer op tegen. Dus werd het schilder.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *