Ruimte en tijd

De banner voor [url=http://www.aboutblank.nl/]about:blank[/url] is af. Al een paar dagen. De deadline heb ik ruim op tijd gehaald. Ruim in de zin dat ik niet tot diep in de nacht heb door moeten werken of zelfs een dag respijt heb moeten vragen. Het had nog ruimer gekund, zeker gezien de tijd die ik er voor nodig had, vier keer een avondje waarvan alleen de laatste twee redelijk wat inspanning kostten. Het idee en de eerste schets warens zo gemaakt, de opzet in potlood, de eerst invulling op de computer en een begin met inkleuren en als laatste de puntjes op de i. Nu vind ik het leuk om te doen, ook als ik door moet halen, maar heb nu wel gemerkt dat het nog leuker is als het allemaal gewoon op tijd af is. Dat alles hangt af van het willen maken van tijd. In je hoofd de ruimte kunnen maken, af kunnen stappen van vastgeroeste gewoontes en je over een drempel heen helpen. Een drempel die je jezelf op legt. Na een dag hard werken en volop druk en drukte. ‘s-Ochtends het gezin opstarten, hond uitlaten, kinderen achter hun broek aanzitten, ontbijt en lunch klaarmaken, naar school toe, naar je werk, op je werk een overvolle agenda, de kinderen weer ophalen, de hond nog eens uitlaten, eten klaarmaken, de kinderen weer naar bed. Dan heb je ‘het’ gehad. Dan zit je even. En nog eens even, tot de hond gaat zeuren en nog een keer naar buiten moet en je naar bed toe gaat. Maar wat heb je dan gehad? En hoe los je dat op door even te zitten? En dan nog eens even te zitten? Waarom wordt de hond gezeur toegedicht, terwijl deze gewoon haar behoeftes kenbaar maakt? Door jezelf te focussen op het gevoel van ‘het gehad hebben’ werp je een negatieve drempel op die met alles wat zich voordoet enkel nog hoger wordt waardoor het nemen van die drempel je enkel nog meer energie kost. Als je je focus legt op de positieve dingen en daar ook al je tijd en energie in steekt, dan merk je gelijk hoeveel tijd je voorheen verspilde. Hoeveel negativiteit je in je kop had zitten. Hoe erg je jezelf wel niet aan het tegenwerken was. Tijd maken is een keuze. Zo heb ik vanavond tijd gemaakt voor een bas-versterker, deze moet ik herbekleden omdat hij onder het purschuim zit. Vanavond heb ik alles losgeschroefd en de tolex-bekleding eraf gehaald. Ik wacht nog op de nieuwe bekleding uit duitsland, als die binnen is heb ik weer een avondje of twee werk met het opnieuw bekleden.Het geeft een goed gevoel als ik zoiets gedaan heb. Mijn eigen versterker heb ik ook opnieuw bekleed en herverbouwd: [url=http://comic.kurai.nl/wp-content/uploads/2010/11/na.jpg]klik[/url] Ik maak ook iedere avond tijd om wat te lezen, dat inspireert me en ik slaap er goed van. Het is nog niet zo lang dat ik de wil heb gevonden om tijd te maken. Ik had het ‘s avonds wel gehad en verspilde mijn tijd zonder daar erg in te hebben. Het is met de burnout gekomen dat ik me bewuster ben geworden van hoe ik mijn dag indeel en dat een groot deel daarvan verloren tijd is. Eeuwig zonde. Niet alleen verloren tijd maar ook nog eens extra vermoeiend voor lijf en leden. Terwijl het zo makkelijk is om jezelf goed op te laden met positieve energie aan het eind van de dag.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *