rust roest

Gisterochtend blij verrast. Op mijn bureau lag een roestig zwaard op mij te wachten. Collega M had de zolder van zijn ouders opgeruimd en kwam nog een oud familie stuk tegen. Oud is het zeker. Roestig vooral. Leuk om de eenzame avondjes op te gaan vullen. Die komen er zeker nog aan. Volgende week op ‘huizen’ jacht. Huis zal het niet worden, thuis des te meer. Tijdelijk. Of langer. Ligt eraan wat ik kan vinden. Hoe groot vooral. In de stad, dus beter bereikbaar. Alleen dat dan weer wel. Ik kijk er naar uit en zie er tegenop. Waar kijkt u naar uit? Waar ziet u tegenop?

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *