I’m a poor lonesome cowboy

Lucky Luke van Morris

Ik heb een nieuw t-shirt gekocht, niet heel bijzonder, eentje met een print van Lucky Luke. Geen heel mooi shirt, of mooie opdruk, maar hij sprak me wel aan en nu ik het shirt draag voelt het ook goed. Het past bij mij. Ik heb kleding die ik gekregen heb, die ik amper draag, omdat het niet voelt alsof het bij me past, dat het niet uitdraagt wie ik ben. Vaak goedbedoeld gegeven, maar vaak kleding die niet goed voelt. Het zit dan ook meteen niet lekker, soms draag ik het toch, vind ik dat ik mezelf aanstel, maar echt prettig voelt het nooit. Maar dit shirt zit lekker en de print geeft mij een gevoel van nostalgie, de Lucky Luke strips die ik op mijn kamer had liggen en regelmatig las voor het slapen, het waren er twee of drie, ze liggen nu bij mij boven op de slaapkamer van mijn dochters. Ik vond Luke een heerlijke held, de eenzame cowboy, van niets of niemand last, overal en nergens thuis, als eenzame cowboyologie een keuzevak was geweest had ik die zeker gekozen. Ik heb het wel eens overwogen, weg te gaan, alleen, eenzaam en alleen, van niets of niemand last, overal en nergens thuis. Ik zou het kunnen, alleen zijn, onafhankelijk, los van staat en maatschappij. Weg, onder radar uit van de spiedende overheid, weg van de maatschappijke jukken die de falende economische stelsels al sinds jaar en dag op onze schouders leggen om zelf maar niet om te vallen. Als een eenzame cowboy zou ik rond willen reizen, de onderdrukten helpen, schieten met scherp op de rovende banken, de afpersing praktijken van de commercie, de verdovingsslag van de politici.

Maar ik doe het niet, ik blijf waar ik ben, ben niet eenzaam, niet alleen.

Join the Conversation

4 Comments

  1. Da’s inderdaad een mooi idee de eenzame cowboyologie, maar lastig uit te voeren. Gelukkig heb je het T-shirt nog om je te laten inspireren. Ik draag zelf ook graag strip T-shirts, het hoort een beetje bij mijn vak: je moet uitdragen waar je van houdt, vind ik.

    1. @CiNNer: in de vroege albums rookt Lucky volgens mij nog gewoon. Later dacht men dat dit wellicht een ‘slecht voorbeeld’ was voor de kids en kreeg hij een grassprietje in zijn mond. Ik kan me nog heel goed de plaatejs voor de geest halen waarin Lucky een shaggie draait. Overigens ben ik nooit gaan roken, hoeveel Lucky Lukes ik ook las.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *