Was het de pizza?

We zoeken graag een oorzaak voor onze problemen. Liefst eentje die buiten onszelf ligt. Eentje waar we zelf niet direct iets aan kunnen doen. Een oorzaak die verhult wat werkelijk het probleem is. Niet voor jezelf maar voor de ander. Omdat je je schaamt voor de werkelijke oorzaak. Omdat je jezelf voor de gek wilt houden, bang bent voor de gevolgen. Opziet tegen de inspanning die het vergt. Last van je buik? Was het de pizza? Probleem opgelost, morgen zal het wel weer ergens anders aan liggen. Hoesten? Ach het heerst. Het probleem krijgt een oorzaak toegekend waar we schijnbaar niets aan kunnen doen. Dus hoeven we niet meer te zoeken naar de oplossing. Wel zo makkelijk, geen oplossing mogelijk is zo goed als gelijk aan opgelost zijn. We doen dit in het klein. Maar ook in het groot. De oorzaak ligt bij de maatschappij, bij de regering, de marktwerking. We wijzen met z’n allen alle kanten uit. We zoeken een zondebok voor onze problemen. Hangen het op aan iets anders, dat buiten onze grenzen valt. En als we toch al bezig zijn, dan gooien we nog wat meer problemen op dezelfde horens, handig zo’n kapstok voor alle ellende. Maar hoe groot of klein de problemen zijn. Wat de gevolgen ook voor impact hebben. We moeten de oorzaak vooralleer zoeken bij onszelf. Ga bij jezelf eens te rade. Wat heb ik gedaan om de problemen te veroorzaken. Wat zijn de gevolgen als dit zo door blijft gaan? Zonder te wijzen naar iets of iemand anders. Wat kan ik structureel veranderen. [url=http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry110922-101652]Ik heb geen probleem[/url] logde ik een poos terug nog, maar iedere dag heeft weer nieuwe problemen die op onze weg komen, keuzes die we moeten maken.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *