Vreemd

Het is niet al te druk in de bus. Toch zijn alle plaatsen volgens de in Nederland geldende regels bezet. Bij de eerst volgende halte stapt er iemand op. Dus moet deze persoon naast iemand anders gaan zitten. Schijnbaar ben ik de minst bedreigende, sociaal uitziende, niet ouder dan 65(en dus niet vreemd ruikende) zijnde persoon in de bus. We wisselen een vlugge nietszeggende blik en ze gaat naast mij zitten. Ik zeg niets. Zij zegt niets. Vreemd. Die ongeschreven sociale omgang regels die hier gelden. In de trein kan je je nog redelijk verschuilen achter een boek of krantje. In de bus is lezen niet echt een prettige bezigheid. Om het ijs en de regels te breken bied ik haar een pepermuntje aan. Zwijgzaam neemt ze mijn aanbod aan. Zwijgzaam reizen we weer verder. Vreemd.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *