Begin dit jaar werd ik enthousiast van alle ontmoetingen met andere tekenaars tijdens de BNS Borrel, tijdens de stripdagen in Rijswijk zouden er interviews gehouden worden en ze zochten nog mensen die graag wat wilden vertellen. Ik, die eigenlijk niet graag verteld en was dat even vergeten, het zal de gemoedelijke sfeer zijn geweest, de workshop waarin we al veel van onszelf moesten laten zien, deels ook het bier. Ik die dus alle openbare spreekmomenten zoveel mogelijk uit de weg ga heb me opgegeven voor zo’n interview.
Dus zit ik daar zaterdag, kwart voor een in de middag. Tussen alle bekende tekenaars. Benieuwd naar de vragen, het gaat over tekenen en strips, speedcartoons, over mij, dus daar zou ik genoeg van moeten weten om iets te vertellen. Benieuwd of er ook mensen zijn die blijven kijken naar iemand die ze totaal niet kennen, benieuwd of ik na het interview ook mensen aan tafel krijg voor een tekeningetje en een praatje. Heb me al wel voorbereid. Zowel inhoudelijk als het tekenen. Vrijdagavond bijtijds naar bed en zaterdagochtend maar ontbijten met een pilsje voor de goede moed…. Whelp!

Er tegenaan zien is altijd het ergste. Eenmaal begonnen gaat het als vanzelf en nadien komt de gedachtenevaluatie. Me dunkt.
Waar ge ooit op de FACTS komt, kom ik je een handtekening vragen :p