Mare Figoris

Sip zit ze naast de stereo. Haar speelgoed ligt door de kamer. Ze is zo stil. Ik steek mijn hoofd even door de deur. Ze kijkt naar mij. Met waterige ogen. Een snik laat haar lijfje schokken. Ik laat de afwas even voor wat het is. Ze kruipt dicht tegen me aan. Even voelt ze dat alles anders is. Dat dit niet voor eventjes is. Dat ze mij al een hele week heeft moeten missen. Het kan de [url=Spinvis_Mare_Frigoris.mp3]muziek[/url] zijn en de leegte van de kamer. Samen huilen we eventjes. Delen we in ons verdriet. Dompelen we ons onder in de kilte. De kilte die ons bevangen heeft. Straks gaan we grote zus ophalen. Vanmiddag maak ik pannekoeken. Ravotten we door het huis. Slapen we met zijn allen in het stapelbed. Het is anders. Wennen. Het is stiekem best leuk.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *