Stil eens…

Het geluid van de televisie gaat uit. “stil eens!” sist ze. “Wat hoor ik nu weer?” “Ik hoorde niets” “Nee, ‘tuurlijk niet. Jij hoort nooit wat!” “Bedoel je dat gebrom? Dat is de koelkast.” “Nee joh. Dat snapt mijn neus. Volgens mij zijn de buren herrie aan het maken” “Herrie? Wat voor herrie, ik hoor niks?” *ZUCHT* “Nog even en de buren maken de kinderen weer wakker. Dat doen ze nu altijd.” “jah..” “Wat nou ja? Dat is toch zo!?!” “Hmmmh..” “Hou daar mee op!” “Het zijn ook wat gehorige huizen, deuren en trappen hoor je nu eenmaal.” “Aan jou heb ik ook niks, ga anders even boven luisteren of je het in de kamer van de kinderen kan horen!” “Is goed” Trap op. Deur open. Twee oogjes gaan half open om te kijken wie er komt storen. Niets te horen dus snel weer weg voordat het kind wakker wordt. “PAAAPPAAA!!!!” te laat.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *