Het sterven van de Hoop deed de Twijfel beseffen dat het ook met hem snel afgelopen zou zijn. Angst. Paniek. Twijfel. Blijven? Wegrennen? De Twijfel bleef. Bleef Zoeken. Zoeken. Zoeken naar meer houvast. Versterking. De Hoop was verloren. De Twijfel had alles op alles gezet om de Hoop nieuw leven in te blazen. De Hoop was te ver heen. Wilde niet meer. Opgegeven. Maar wie dan? Wie? De Ratio viel bij voorbaat af. De Ratio was een vervelend type. Altijd een ‘maar’. Altijd gelijk willen hebben. Altijd willen winnen. Voor zover de Twijfel het bezag, was het juist de Ratio die de Hoop de fatale slag had toegediend. De Wellust was een goede kandidaat. Vol passie. Vol energie. Een sterke kandidaat. Misschien te sterk. Te onbetrouwbaar. Wat als de Wellust zich door de Ratio laat omleggen? Laat beteugelen. De Twijfel kruipt eenzaam weg in een hoekje. Twijfelt. Geeft een snerpende kreet. Door merg en been. De Twijfel blijft. Altijd aanwezig. Altijd.