Vaarwel

Het was gedenkwaardig. Misschien zelfs meer dan dat. Niet dat het nu zo’n heel speciaal of origineel afscheid was. Eigenlijk heel gewoon en eenvoudig. Verzamelen bij het uitvaart centrum. Rouwstoet naar het crematorium. De ceremonie, de sprekers met hun mooie woorden. Bijzonder wel was de kist, beschilderd door kinderen en familie. Een mooie kist, met zelfs hier en daar een grapje. Een kleine SS-Enterprise, een grote rode knop rechtsonder.. Meest bijzondere was dat alles tot in de puntjes was verzorgd door degene die er zelf niet bij was. Al ruim een jaar geleden stond deze uitvaart al half op de agenda. Het kon niet lang meer duren, dat was gezegd, maar het was geen echte ziekte, geen progressie dus ook de prognose was maar koffiedik kijken. Een jaar extra heeft ze gehad. Een moeilijk jaar, maar toch gegeven. Zover mogelijk nog van genoten. De dag nog afgesloten met een familie(en vrienden) diner. Een ongedwongen haast vrolijke afsluiting van deze dag, iets wat de dag misschien nog het meest onvergetelijk maakt. Dit wordt een dag die heel veel impact zal hebben. Een die veel heeft los gemaakt. En de kinderen? Hadden zo hun verdriet, maar speelden heel de dag onbezorgd.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *