I’m only happy when it rains

“je moet je dan wel erg eenzaam voelen” Had ze gezegd. Die zin speelde nu steeds weer door mijn hoofd. Zo had ik het nog niet eens bekeken. Eenzaam en alleen. Ik reef weg op de fiets, een frisse wind kondigde een bui aan. Onderweg stopte ik even, voor een bakje troost, in mijn geval geen koffie maar een milkshake, ijskoud, op dit soort momenten heb ik altijd de behoefte aan milkshakes, waarschijnlijk om door bevriezing mijn gedachten te verdoven. Ik fietste door, de druppels kwamen, het zag er naar uit dat het niet echt zou doorzetten, toch zag ik links en rechts mensen bezig met regenpakken. Ik liet de regen op mijn gezicht vallen, keek omhoog, zoals Ramses ons altijd aanmoedigde, ‘want dan wordt je lekker nat’. En ik genoot even van het moment, fietsend, de wind en de regen, eenzaam en alleen, maar zonder de hoop op geluk te verliezen, de regen te verwelkomen, na regen komt weer zonneschijn dus laat me nog even genieten.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *