Tetten

14591874_655843381263556_5349516411369050163_n

Ik kon niet kiezen, wilde niet kiezen, durfde niet te kiezen. Ik vond alle meisjes in mijn klas leuk, de een misschien leuker dan de ander, maar oprecht allemaal. Ik kon niet kiezen omdat ik klem zat tussen wat ik wilde, wat ik onbewust vond dat de enige juiste keuze was en dat wat zich door mijn opvoeding en omgeving als normaal was bestempeld en mijn keuze beperkte en lijnrecht stond op wat ik voelde. Daarom koos ik voor wat ik dacht dat de enige overige optie was, namelijk niet. Ik had nog niet het inzicht dat ik beter naar mijn hart moest luisteren. Ik las boeken, keek tv, zag wat de norm was in mijn omgeving of in ieder geval wat daar aan buitenkant te zien was. Alles wat daarbuiten viel had het stempel abnormaal, afwijkend en niet geaccepteerd. Ik mocht daar voor mijn gevoel niet bij horen, wilde graag geaccepteerd zijn, normaal zijn en geen stempel abnormaal krijgen. Heel soms koos ik er eentje, precies diegene die totaal geen wederzijdse interesse toonde, veilig, want kiezen voor hen die me dicht bij stonden zou niet eerlijk zijn tegenover de anderen. En ik moest toch kiezen? Zo hoorde dat toch?

Hoe meer ik er over nadenk, hoe duidelijker het wordt dat ik verkeerde keuzes heb gemaakt. Ondanks dat mijn ouders dit mij allang wijs wilden maken. Luister naar je hart en kies voor jezelf, niet wat anderen vinden dat je moet kiezen. Hoe verder je dat wat je hart wil van wat maatschappelijk geaccepteerd is ligt hoe moeilijker het is om die keuze te verantwoorden. Hoe moeilijker het is geaccepteerd te worden door hen die wel veilig binnen de keuzes van de maatschappij blijven omdat hun hart daar vrede mee heeft. Maar toch koos ik dat wat in mijn hoofd maatschappelijk het meest geaccepteerd leek.

Die keuze van dan maar niet heeft me ook beperkt in het tekenen, niet dat ik perse wil, of moet, maar ik heb altijd een fascinatie gehad voor hen die het wel deden maar me er zelf nooit aan gewaagd. Ik mocht dat toch niet? Dat was toch niet normaal? Maar waarom wordt er dan zoveel getekend? Zonder er krampachtig over te doen? Musea vol die mij toch echt van de fout in mijn keuze en denkbeelden zouden moeten overtuigen. Striptekenaars die gelauwerd worden om hun stijl. Gepubliceerd worden in de stripbladen die ik las. Toch voelde het altijd nog als iets wat niet hoorde, iets wat ik niet kon delen.

Gelukkig is het nooit te laat en het motiveert me, daagt me uit en helpt me verder te ontwikkelen..

There are 4 Comments to "Tetten"

  • Renesmurf says:

    Volg altijd je hart maar weet wel wat je doet! Vind ik tenminste. Men kan wel van alles willen, maar men moet ook eten.

  • Peter says:

    De meest serieuze keuze die ik ooit heb gemaakt en waar ik echt werk van heb gemaakt is of ik vader wilde worden. Wat ik ervan heb geleerd is dit: keuzes die er echt toe doen maak je niet, daar groei je naar toe en dan is wat eerst een heel beladen keuze leek ineens een stap die als vanzelfsprekend aanvoelt. Mooi blogje Daan, spreekt me aan.

  • CiNNeR says:

    Zelf heb ik het altijd prettig gevonden om af te wijken. Toch heb ik niet altijd mijn hart gevolgd of beter gezegd, er niet altijd naar geluisterd. Dat gaat beter inmiddels. Ik hoop voor jou dat je kan gaan doen wat je altijd hebt gewild, wat je hart je ingeeft en waar je het meest geluk in zal vinden.

  • Paul says:

    Verzet is zinloos want het komt dubbel zo hard terug, is mijn ervaring. Mijn levensmotto is: volg je hart want het klopt.

Write a Comment

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Categories