http://weblog.kurai.nl/index.php Copyright 2012, Kurai Kurai en-US SPHPBLOG 0.4.7.1 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120206-020502
Toch ging ik. Op de fiets. De winteravond in met mijn verdriet. De lucht te koud voor mijn tranen. De stad, bedekt, met sneeuw en schemer, als een deken op mijn somberheid.

De muziek speelde, vulde mijn hoofd, vermengde zich met het verdriet. Ik laat het gaan..

Ik kan niet vechten en ik wil het niet

Ik wil alleen maar zwemmen]]> algemeen, muziek, zelfreflectie http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120206-020502 Kurai Mon, 06 Feb 2012 01:05:02 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=02&entry=entry120206-020502 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120202-093649
Ik keek er zeer van op. Keek er van op dat de positiviteit die ik had over de richting die we op leken te gaan niet verloren ging toen het roer compleet om ging. Ik keer er van op dat het me eigenlijk weinig deerde welke kant ik op zou gaan. Dat ik een manier had gevonden en mezelf toestond mijn geluk en gevoelens de juiste kant op te zetten. Zet alle zeilen bij, laat je vervoeren en verwonderen en het gaat je voor de wind!

Het heeft even geduurd. Een maand om precies te zijn. Een maand om te wennen. Te proberen, te zoeken, te laat te komen, te hard te gaan. Maar nu, na die maand heb ik het gevonden. Het juiste ritme, mijn nieuwe ritme, nieuwe rituelen. Mentaal ben ik om, kan ik alles aan, fysiek valt er nog wel wat te behalen, nu stelt de natuur me ook redelijk op de proef, wind tegen, vrieskou, maar ik kom er wel..

de wind waait door je handschoenen heen
je vingers zijn versteend



In het kader van Met-K's #WOT meer bijdragen bij haar in de reacties

]]> algemeen, zelfreflectie http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120202-093649 Kurai Thu, 02 Feb 2012 08:36:49 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=02&entry=entry120202-093649 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120127-094111 WOT, uit eigen ervaring:


Stroom

Eigenwijs, overmoedig
Tegen beter weten in
Tegen alle advies
Tegen de stroom
Tegendraads
Spanning
Risico
Nul
Fasedraad geraakt geschokt gesprongen verdaasd
Licht uit




]]> huis en tuin http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120127-094111 Kurai Fri, 27 Jan 2012 08:41:11 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120127-094111 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120125-185259 In mijn hand
In mijn zak
In mijn gedachten
In mij, diep geworteld

In mijn gedachten samen
De steen draait in mijn hand
Mijn vingers tasten
In het duister
De kleine zwarte steen

Ik zoek en graaf
Voor altijd bij me
Voor altijd mee
Voor altijd
]]> zelfreflectie http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120125-185259 Kurai Wed, 25 Jan 2012 17:52:59 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120125-185259 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120123-122646
Ik nam op. Gaf aan dat ik het was zoals gebruikelijk aan de telefoon. Het was even stil aan de andere kant. Dat gebeurt wel vaker, mensen die bellen en dan druk bezig zijn met iets compleet anders, vervolgens niet direct merken dat je al hebt opgenomen, flarden van gesprekken komen dan ter ore, gesprekken waar je niets mee te maken hebt, toch blijf ik zelf ook altijd even stil, stiekem meeluisteren.. Dan volgt nog een herhaling, een extra harde Hallo..

Dit keer gaf het gesprek waar ik nu deelgenoot van was geworden al uitkomst, degene die ik dacht dat belde hoorde ik op de achtergrond. Degene aan de andere kant van de lijn had nog niet zoveel ervaring met telefoneren. Vaak klinken kinderen zoveel kleiner als je ze aan de telefoon hoort. Dit keer klonk haar stem juist veel groter dan anders. Veel groter dan ik verwacht had..

"Gaat het goed met je?" vroeg ze. Niet alleen een grote stem, maar ook een grote vraag. Heel oprecht, bezorgd. Ze maakt zich zorgen, mist me, weet dat ik haar mis. Weet dat het nog een week gaat duren voordat we elkaar weer zien. "Het gaat goed hoor.." Stel ik haar gerust. "Ben je zo laat nog op?" vraag ik er achteraan. Het antwoord komt niet, ze heeft haar antwoord op haar vraag, dat is voldoende.]]> algemeen, zelfreflectie http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120123-122646 Kurai Mon, 23 Jan 2012 11:26:46 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120123-122646 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120118-140824
Ik rijd niemand de vernieling in, want ik let goed op, kijk vooruit, heb oog voor wat er om me heen gebeurd, weet situaties in te schatten. Mijn tegenligger echter, goddank dat hij op de fiets zit en een goedoplettende en goedgefatsoeneerde tegenligger heeft. Ik moet er niet aan denken dat deze gast in een auto, per ongeluk mijn kinderen niet in de gaten heeft of erger vind dat hij mag doen en laten wat hem goeddunkt en de rest van de wereld maar voor hem opzij moet..

Ik rijd niemand de vernieling in, maar laat een ander mij ook niet de vernieling in rijden. Ik laat niemand mij in een hoekje duwen omdat deze minder van mij denkt dan zichzelf. Ik laat me niet negeren, ik negeer de ander ook niet, ik schat hem in en goed, mijn sorry is oprecht, sorry dat je zo'n klootzak bent..

Het is nooit gebeurd

maar dat is geen bezwaar
Het is evengoed een soort van waar]]> fictie, zelfreflectie http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120118-140824 Kurai Wed, 18 Jan 2012 13:08:24 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120118-140824 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120117-085129
De koude lucht had me al extra wakker gemaakt. De vrieskou prikte in mijn neus. Koude lucht is compacter. Steviger. Meer lucht in de longen is meer zuurstof in je bloed. Gedachten worden helderder. De concentratie groter. Het bewustzijn groter.

Dat bewustzijn waarschuwde me al ruim tevoren. Had ze al in mijn vizier. Wist al dat we op een kritiek punt zouden passeren. Een punt met een duidelijke ongeschreven logica. Twee doorgangen, twee richtingen, de een voor de een, de ander voor de ander. Een logica die, zo schatte ik bij de tegemoet komende fietsers niet zo logisch was.

Wat de logica wel was kon ik niet bevatten. Ik was misschien wat allerter, had ze al ruim tevoren gezien, geanaliseerd, conclusies getrokken, mijn lichaam en geest waren al meer dan bereid op wat er komen ging. Voor mij geen verassingen.

Ik had mijn blik op oneindig, nam alles in me op. Een aantal keer schoot zijn blik mijn kant op. Wat zou hij denken? Wat zou hem doen besluiten om mij te negeren? Alsof hij mij niet gezien had? Mij niet bewust was? Ben ik dan zoveel allerter dan de gemiddelde mens dat ik me gewoon niet kan voorstellen dat een ander mij echt totaal niet opmerkt? Hij keek me toch een paar keer aan? Hij moet me gezien hebben? Was hij te stom om niet te kunnen voorspellen wat er zou gaan gebeuren? Of Was zijn idee van wat ik zou doen zover van de realiteit af?

Mijn linkerhand bereidde zich als vanzelf voor. Mijn lichaam stond op scherp. Dit ging hem meer pijn doen dan mij. Mijn handen beter beschermd door mijn stuur. Mijn snelheid, iets hoger, mijn benen gestaag doortrappend, zoals altijd, vanaf het begin tot het eind, als een goedlopende machine. Niets kon mij nog uit mijn balans brengen. Mijn inschatting van de situatie 100% accuraat.

Ik had kunnen bellen, iets zeggen of roepen. Maar daar leerde hij niets van. Ik zou wel wat roepen, dat stond al vast. Maar niet van tevoren. Als een kiai zou ik 'sorry' roepen. Oprecht. Zonder sarcasme of zelfgenoegzaamheid. Dit was een les die hard geleerd moest worden. De kracht vloeide door mijn lijf. Verdeelde zich op de situatie die op handen was. Ik fietste door. Mijn stuur raakte de zijne, daartussen zijn hand. Mijn benen trapten door, mijn 'sorry' werd opgevolgd door zijn roep. Zijn stuur klapte om, het betonnen scheidingpaaltje ving de rest van zijn fiets op. Geluk voor hem dat hij niet hard fietste. Zijn hand zal wel pijn doen nu. Achter mij hoorde ik het geklette van zijn fiets op de grond. Zijn gevloek.

En ik, ik fietste door, zoals altijd, onverstoord, gestaag.]]> fictie http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120117-085129 Kurai Tue, 17 Jan 2012 07:51:29 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120117-085129 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120113-115735
Afgelopen woensdag nog een gratis pizza gewonnen, praktisch, omdat ik die avond toch al makkelijk wou eten, het is nog even puzzelen, op tijd thuis zijn, sportspullen pakken en dan op weg naar het station, gratis eten onderweg is dan wel welkom.

Vandaag is het de dertiende, vrijdag nog wel.. wie weet, maak ik weer kans op iets, zou me niets verbazen, het leven laat me weten dat het het goed met me voor heeft dit jaar...]]> algemeen, zelfreflectie http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120113-115735 Kurai Fri, 13 Jan 2012 10:57:35 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120113-115735 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120112-121137 WOT, uitgangspunt dit keer het woord/idee/begrip 'wens'..

"de beste!" die vlogen de afgelopen dagen om mijn oren.. niet dat ik ongeïnspireerd ben, deze uit de oude doos kwam meteen bij me op:

In alle vroegte sluipt het mannetje de trap af. Op zijn blote voeten. Tree voor tree.

Zijn slippers staan al bij de deur, de avond tevoren al netjes klaargezet. Op het tafeltje een zakje boterhammen.

De zon komt net boven de horizon kijken. Het gras tussen huis en schuur, nat en kil, kriebelt aan zijn blote tenen.

In het schuurtje staat een hengel, gisteren gehaald. Met de hengel over de schouder gaat het mannetje op pad.

Het pad gaat door het bos naar de duinen en het strand. De zee ruist, het water tikt aan zijn slippers. De grote leegte stemt het mannetje meer dan tevree. Zo staat hij daar. Zijn hengel vergeten.

Plots steekt een visje zijn kop op uit de golven en roept naar het mannetje: "Hé! Hé mannetje!"

Het mannetje kijkt verwonderd naar het visje.

"Hé mannetje, waarom gooi jij je hengel niet uit?"

Het mannetje kijkt naar zijn hengel. "Ik staar veel liever naar de zee. Laat me verzwelgen in het geruis. De wind om mijn oren. Wat als ik mijn hengel uitgooi, een vis vang? Wat dan? Dan is mijn rust toch verstoord? Ik zou de vis van haak moeten halen, glibberig, mijn vingers vol schubben en slijm."

"Vanwaar dan toch die hengel?" vroeg de vis verbaasd.

"Hoe zal ik dat eens uitleggen.. mijn vrouw.. zij vind het vreemd zoals ik ben, zoals ik graag staar naar de zee, genieten kan van niets, tevreden ben met wat ik heb, al is het niets."

"Dus die hengel laat je vrouw denken dat je vissen gaat?"

"juist."

"En als je zodadelijk thuis zal komen, zonder vis?"

"Dan zal ze me verwijten dat ik niet vissen kan, dan kan ik dat beamen. Dan ga ik naar de viskraam, vertel haar hoe goed ze koken kan, zo gaan we beide tevreden weer naar bed."

"Wat als je eens iets wensen kan? Wat wens je dan?"

"Och visje toch. Ken je niet het verhaal, van het mannetje Timpetee en botje in de zee. Zijn vrouw die heette Jessebil, zij wist niet wat ze hebben wil"

]]> algemeen, fictie http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120112-121137 Kurai Thu, 12 Jan 2012 11:11:37 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120112-121137 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120110-142743 Pulp, ben benieuwd waar ze mee komen dit jaar!]]> muziek http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120110-142743 Kurai Tue, 10 Jan 2012 13:27:43 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120110-142743 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120109-180042
Het was zaak dit voor te zijn en zelf te ontwaken. Zijn bewustzijn niet door het rumoer laten ontwaken, maar zelf bewust te worden van het ontwaken. In het begin hield hij nog bij hoeveel dagen hij hier zat. Nu was het besef dat de winter goed op weg was meer dan voldoende tijdsbesef. Dit gaf hem ook meer rust in zijn hoofd, verplaatste zijn focus van het tellen van de dagen naar wat er daadwerklijk belangrijk was.

Het was tijd om eten te vinden, wat lastig was in deze tijd van het jaar, het was wel een zachte winter. Het was misschien ook niet zo'n goed idee geweest, mensen houden geen winterslaap.. Misschien de volgende keer gewoon minder extreem, minder gedreven door het oer idee van zijn mens-zijn, het perse terug willen naar de natuur, de volgende winter gewoon in een warm bed, een eenvoudig kamertje, met een koelkast en een voorraad..]]> fictie http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120109-180042 Kurai Mon, 09 Jan 2012 17:00:42 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120109-180042 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120106-105624 Peter werden boeken weggegeven aan de eersten die een reactie zouden achter laten, nu reageer ik graag op bepaalde blogs, mijn handen jeuken en kan het niet laten een reactie achter te laten..

Een paar dagen later belande het boek op de deurmat, met een persoonlijke noot, een cadeautje.

Het verhaal pakte meteen, door de positiviteit waarmee het geschreven was, een mooi sprookje met raakvlakken met onze huidige maatschappij en hoe deze wel heel anders benaderd zou kunnen worden, zonder grimmig te worden.

De schrijfstijl was eenvoudig, niet hoogdravend. Hoewel ik graag ook taalkundig graag geprikkeld wordt gaf juist deze eenvoud in tekst de ruimte om alles wat ik las ook direct op mezelf en mijn eigen leven te reflecteren, motiveerde het mij zaken anders aan te gaan pakken. De positiviteit straalde uit op mij. Ook de eenvoud, het leven is niet moeilijker dan je hem zelf maakt. Hoe zwaar iets soms ook op je dak komt vallen, je bent sterker dan je vaak denkt. De keuzes die je maakt waar je je goed bij voelt zijn het waard om vast te houden en in te investeren.

Het boek: De Magische Gouden Ring van Petra Maartense]]> algemeen, fictie, dromen, zelfreflectie, huis en tuin http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120106-105624 Kurai Fri, 06 Jan 2012 09:56:24 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120106-105624 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120105-205455
Te beginnen met hier, een blog waar ik al heel erg lang mijn ei kwijt kan, waar ik mijn gedachten kan ventileren, mijn fantasie op 'papier' kan zetten. Het is wat karig geweest met de blogposts afgelopen jaar, dat zal dit jaar ook weer anders zijn. Ook naast dit blog zal ik meer gaan schrijven, als gastblogger, maar ook aan mijn boek, waar ik vorig jaar het idee had een bladzijde per dag te schrijven zal ik dat dit jaar gewoon doen. Goede stokken achter de deur, zoals deze WOT. En het voelt goed, voelt fijn, lekker, als een verademing.

Ik heb een nieuwe fiets, via marktplaats, een oude nieuwe fiets dus.Het begint al goed, windstoten tot 90 km/u, op de heenweg ploeteren tegen de wind in, naar mijn werk en omdat de natuur graag spelletjes speelt op de terugweg ook tegen de wind in weer terug naar huis, maar het voelt goed, voelt lekker, als een overwinning, op de wind, op de wereld en op mezelf.

Ik ben verhuisd, naar mijn oude vertrouwde plekje in Breda, niet nieuw, maar wel opnieuw. De muren voorzien van een nieuwe lik verf, de badkamer was zwaar verwaarloosd, maar ziet er na een paar avonden flink zwoegen weer als nieuw uit. Alle spullen oververhuisd, spullen op de kop getikt via marktplaats. En het voelt goed, voelt lekker.

Ik ben vollop bezig met tekenen, een oude hobby nieuw leven ingeblazen. Komend jaar naast de nieuwe en lopende opdrachten ook eindelijk de cursus striptekenen van de grond krijgen, via een lokale instantie worden er op de naschoolse opvang centra activiteiten georganiseerd, ik ben benaderd om hiervoor een aantal middagen met de kinderen te gaan striptekenen, heb er nu al zin in.

Ik ga vanaf woensdag weer volle bak sporten, de samurai uithangen, mijn lichaam, geest en zwaard weer onder controle krijgen. Het is nog even puzzelen hoe ik bij de dojo kom, daar zijn al aardig wat handreikingen gedaan. Komend jaar zoveel mogelijk extra trainingen meepakken en dan begin 2013 mijn derde dan proberen te bemachtigen. En het voelt weer goed.

Afgelopen jaar een hoop laten liggen, waaronder wat vriendschappen, gelukkig diepgeworteld en zeer vergevingsvolle vriendschappen, dus tijd om ze dit jaar nog verder te verdiepen.

Het nieuwe jaar zit vol oude dingen die ik nieuw leven in ga blazen en het voelt goed.

]]> algemeen, zelfreflectie http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120105-205455 Kurai Thu, 05 Jan 2012 19:54:55 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120105-205455 http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120104-165020 Vier maanden terug schreef ik iets over dat ik niet direct zou kunnen zijn wie twee maanden later zou willen zijn, het heeft zelfs iets langer geduurd, met een aantal omwegen, een hoop plannen die een aantal keer honderdtachtig graden gedraaid zijn. Maar nu met het nieuwe jaar vers gestart, een nieuwe koers, het ruime sop, een frisse wind. Een hoop zeemans metaforen, dat terwijl ik eigenlijk niet zo van het varen ben.

Fietsen, dat is meer mijn ding, niet dat ik veel meer met fietsen heb anders dan dat ik het lekker vind om te fietsen, ben geen tour fanaat, maar wat niet is kan nog komen, vol enthousiasme heb ik gereageerd op de vraag voor cartoons op een wieler site, er ligt nu zelfs een aantal tourbladen naast mijn bed ter inspiratie, met dank aan drs. Pé.

Nu ben ik niet perse van de goede voornemens, neem het niet zo nauw met het afsluiten of beginnen van nieuwe jaren, maar toch komt het deze jaarwisseling precies goed uit, het oude afgesloten en het nieuwe goed begonnen en sta ik vol goede moed weer open voor alles wat komen gaat.]]> algemeen, zelfreflectie, huis en tuin http://weblog.kurai.nl/index.php?entry=entry120104-165020 Kurai Wed, 04 Jan 2012 15:50:20 GMT http://weblog.kurai.nl/comments.php?y=12&m=01&entry=entry120104-165020