De imperfectie

IMG_20170629_003153513_80

Als vervolg op mijn vorige stukje, geschreven en vrij stellig, nu toch wat meer nuance, zijn er dan helemaal geen dingen die niet vervangen kunnen worden door computers en robots?

Zo stond ik deze week in een gymzaal, trainen, mezelf ontwikkelen, sociaal met een groep. Ik kreeg persoonlijke feedback, iets wat ik van een machine niet zo snel of in ieder geval niet met dezelfde intensiteit zou waarderen. De aanwijzingen en woorden, de fysieke aanwezigheid gaven mij niet alleen het gevoel dat ik iets geleerd had. Ook voelde ik dankbaarheid, acceptatie, me verwant, onderdeel van de groep.

Zouden dat soort gevoelens ooit ook door een robot opgewekt kunnen worden, dat een mens zich dankbaar voelt en verwant met een robot?

Onderweg zag ik ook een aantal groepen in het park, rennen, oefeningen doen, onder leiding van een bootcamp instructeur. Het worden er steeds meer.. Is dat de richting die we op moeten gaan, alle banen verschuiving richting dienstverlening, persoonlijke aandacht en contact, ontspanning en zelfontplooiing.

Is de stelling dat de banen verdwijen dan ook niet te stellig? Juist omdat we meer tijd over gaan houden, hebben we meer ruimte en behoefte ons zelf te ontwikkelen op allerlei andere vlakken. Die kennis en expertise is nog niet zo makkelijk te vangen, zeker het persoonlijke contact en het gevoel dat we willen leren van ervaring en niet van enkel van opgeslagen kennis. Zien wat een ander mens kan en ons daaraan spiegelen en optrekken.

Zo heb ik deze week bij de zwemvierdaagse ook drie uur lang getekend, non stop. Helemaal op, maar het gaf zoveel voldoening en inspiratie, heb mezelf weer uit laten dagen en de reacties van de kinderen en hun ouders gaven me een heel goed gevoel. Dat is iets wat een computer nooit zal kunnen, juist de imperfectie, het kunnen presteren van iets wat voor anderen onwaarschijnlijk of onbereikbaar lijkt. Computers zijn in onze ogen te perfect, leuk voor precisie en bulk, van een computer verwachten we perfectie.. Van een mens niet. Als ik drie keer een pinguin met poffertjes dobberend in een zwemband mag tekenen, is hij iedere keer net even anders. En dat mag, het is geen fout, de imperfectie is een leermoment, voor mij en voor degene die staan te kijken hoe ik mijn best doe, hoe ik werk en met wat simpele lijnen de illusie van een pinguin probeer weer te geven.

IMG-20170628-WA0008

Humans need not apply

Automatisering verschraalt het aanbod in banen in de toekomst.. ‘Ach zo’n vaart zal dat niet lopen’ is vaak de gedachte, de automatisering van vroeger heeft ook niet voor minder banen gezorgd, oude beroepen verdwijnen nu eenmaal en er komen nieuwe bij..

Dat klopt.. voor toen, de domme kracht voor is overgenomen door domme kracht robots, ze lassen auto’s, rijden containers door een magazijn.. Er is nog maar weinig eentonig krachtwerk waar robots niet prima de mens kan vervangen.

Maar er is een nieuwe ontwikkeling, een die niet de domme kracht maar ook de slimme krachten kan gaan vervangen.. Waar robots voorheen enkel onze spierkrachten wist te overtreffen en gebaat was bij het herhalen van taken, zijn robots steeds meer in staat om zich aan te kunnen passen, zelf de situatie in te kunnen schatten en zich nieuwe manieren aanleren om taken te volbrengen. Niet alleen fysieke robots, als je kijkt naar de financiele wereld, waar voorheen een vloer vol beurshandelaren bezig was met handelen, wordt dit nu veel preciezer en nauwkeuriger gedaan door ‘bots’ software die de beurshandelaren werkeloos thuis laat zitten, al dan niet met een investering die hen door die software geen windeieren zal leggen.

Waar moeten we, als de robots zowel fysiek werk als denkwerk gaan overnemen nog onze menselijke capaciteit voor inzetten?

Op emotioneel vlak wellicht? Maar ook daar worden bij bijvoorbeeld tehuizen al robotzeehondjes ingezet.. Ook voor creativiteit wordt het steeds lastiger.. We stevenen af op een wereld waarin we onszelf als werkende mens overbodig maken. Maar heb niet het idee dat we ons er al goed op voorbereid hebben wat te doen als we straks zonder werk zitten.. allemaal..

Kleine  update

In vervolg op de inzending voor het Kamper Stripspektakel, de jury heeft ons de derde prijs toegekend! 

Nu moeten we dus naar Kampen om de prijs in ontvangst te nemen. Maar volgend jaar mogen we ook nog eens zelf op gruwelijke Stripspektakel staan als heuse striptekenaars, eindelijk een fatsoenlijke deadline die ons de laatste weken druk bezig zal houden om dan eindelijk eens een boekje af te hebben.. 

Voorbeeldige Volwassenen

17990820_766315316883028_8943041743347016690_n

Bij vlagen ben ik bewust. Zie ik wat er om me heen gebeurt, heb soms zelfs het idee zelf in de hand te hebben waar we heen gaan.
Toch bekruipt me het gevoel dat ik maar dobber. Eenzaam en alleen. In het luchtledige. Dobberend. In alle richtingen tot aan de einder lijkt alles zo ver weg en net buiten handbereik, transparant. Af en toe lijkt een golf me te bewegen. Soms de kant op die ik graag zie, soms ver daar weer vandaan. Als ik met mijn handen peddel voel ik soms de dreiging. Het monsterlijke dat onder mij door zwemt, de tanden ontbloot en aanstalten maakt om mijn handen te vangen, los te bijten van mijn polsen. Die angst verlamd. Dus ik dobber. Zwerf met mijn gedachten ergens waar ik geen idee heb. Waar ik ver ben van waar ik heen wil maar ook van waar ik nu ben.

———————————————————————————————————————————–

Noem me melancholisch, depressief misschien. Misschien dat ik het dobberen wat overdrijf. Maar ik kan echt zoveel meer, ik mis het gevoel van vorig jaar waarin ik zoveel meer grip leek te hebben, misschien ook door de wind mee die me toevalligerwijs de juiste richting op stuwde.. Ik doe te weinig en verzand in vluchten naar de minder productieve oorden in mijn bezigheden..

In augustus het Kamper Stripspektakel waar ik naar mijn bescheiden mening samen met mijn tekenpartner een leuke inzending voor heb gedaan.  Dus dat doe ik dan nog wel.. Het is allemaal niet zo zwart wit en er komt nog genoeg, soms is het fijn om even te verzinken, mijn gedachten kwijt te raken en zo even weer met een heldere blik verder te kijken..

Wie gaat dat betalen?

NB32ap-2

Werktijd reductie, basis inkomen, het klinkt leuk, maar wie gaat dat betalen? Is dat niet het aloude communisme en hoe past dat dan binnen het huidige kapitalisme?

Het antwoord is vrij eenvoudig. Er zijn nu drie partijen, de werknemer/consument, de overheid en de werkgever/producent. Het geld stroomt via diverse kanalen van en naar de drie partijen. Met name de middelste partij, de overheid zit enkel aan de ontvangende kant.
Simpel gezegd. Wij als werknemer/consument ontvangen geld voor het werk wat wij leveren van werkgever/producent. Dit geld gaat deels naar de overheid en het overige deel consumeren we weer zodat dit terug komt bij de werkgever/producent. De werkgever/producent betaald ook weer belasting aan de overheid.

Door de steed verder oprukkende automatisering van productie processen drukt de werkgever/producent zijn kosten, is de behoefte aan ons als werknemer/consument minder, dus komen er meer en meer mensen zonder werk, omdat werken prima kan door zelfstandig opererende machines en computers.
De geldstroom die normaal als inkomen van de werkgever/producent naar de werknemer/consument loopt valt weg. Dit klinkt mooi voor de producent, meer winst, minder loonkosten, dus meer om te verdelen onder de aandeelhouders.

Maar de werknemer/consument die nu werkeloos thuis zit heeft geen inkomen meer om uit te geven, gevolg is dat niet alleen de geldstroom naar de werknemer/consument weg valt, maar de geldstroom naar de werkgever/producent ook begint uit te drogen.
Als de overheid hierin niet ingrijpt zal de werkeloosheid stijgen en de winst zal enkel uitgekeerd worden aan de aandeelhouders. De geldstroom zal dus vervangen moeten worden met de overheid als tussenpersoon. De werkgever/producent betaald de overheid en de overheid betaald de werknemer/consument, zodat de laatste nog steeds de geldstroom als consument naar producent kan voeden door te consumeren.

Het mooie is dat dit proces nu al kan beginnen. Eigenlijk zijn we al te laat en moeten we met terugwerkende kracht onze schouders eronder zetten, de economie heeft de baten van de automatisering opgesouppeerd en heeft hier een nieuwe nullijn in getrokken, terwijl de baten al veel eerder terug hadden moeten vloeien in de economie naar de consument. Maar net zoals we de pensioen leeftijden langzaam op laten lopen, kunnen we dit ook gaan doen met de geldstromen en de tijd die we aan werken moeten besteden, beetje bij beetje, zodat we vanzelf uitkomen bij het wegvallen van de eerste stroom die dan volledig overgenomen zal zijn door het basisinkomen.

Slaapfeestje

2011-10-06-uitnodiging Robin

Het is leuk als mensen je tekeningen leuk vinden. Bovenstaande heb ik ooit gemaakt voor een uitnodiging, voor een slaapfeestje van mijn dochter. Mijn twee favoriete stripkinderen, Snotneus en Sim (ergens zit daar in die naamgeving ook een soort auteursrechten dingetje waar ik nog niet uit ben). Ik krijg regelmatig de vraag of ze de tekening mogen gebruiken en hij stond ook vrij hoog in de google image search, dus het aantal dat de tekening gebruikt heeft zonder te vragen zal ook best hoog liggen. Eerst nog vanuit een verwijzing naar mijn eigen sites, maar de laatste keer dat ik keek stond deze tekening enkel nog via een scouting pagina gelinkt, zonder bronvermelding. Dat vond ik wel jammer.

Nu ben ik de kwaadste niet. Als iemand mij toestemming vraagt bekijk ik de tekening nog even zelf, poets hem soms wat bij of stuur een hogere resolutie versie van het werk toe. Ik teken ook niet direct om er aan te verdienen.

 

Vasten – Dag Laat Maar

beer and steak 550 - color
Het vlees is zwak en ik ben het vlees.

Het zou te makkelijk zijn om de schuld buiten mezelf te leggen, dat het complete gezin inclusief logees zich tegoed deden aan van alles en nog wat. Dat er gister een heuse snoepkraam voor kantoor stond waar eenieder mocht uitzoeken. Als ik echt had doorgezet, dan was ik echt wel verder gekomen, als ik echt gewild had. Maar ergens wilde ik dus niet. Deed ik het niet echt voor mezelf. Deed het niet om mezelf te bewijzen, maar om een ander te steunen. Die drie dagen dat ik gevast heb zijn niet gelijk verloren. Ik heb me niet het ongans gegeten aan snoep, me laveloos gedronken dit weekend. Netjes en braaf met een kopje thee in bad in plaats van een glaasje whiskey.

Het idee dat ik aan het vasten was en misschien nog ben maakt me wel bewuster van alles wat ik tegen dat vasten in doe.

Ik matig. Ik geniet meer van minder. Vasten is een mentale instelling. Mijn vasten, mijn regels!

Vasten – Dag 2

IMG_20170227_201552343

De eerste dag zonder problemen doorgekomen. Doordeweekse dagen zijn ook niet zo lastig, enige waar ik op moet letten is de hoeveelheid zoetigheid die ik normaliter tijdens een dag nuttig. Ik drink al uit gewoonte thee zonder suiker. Tijdens de lunch eet ik naast enkel hartig ook meteen wat minder. De boterham met vlokken kwam altijd nog als extra’tje, die sla ik nu dus over.

De avond had wat meer beproevingen, een lezing in Pakhuis de Zwijger uit een serie waar ik regelmatig visueel verslag van maak en dat meestal doe onder het genot van een van de vele speciaalbiertjes die ze te bieden hebben.. Toch netjes met een kop thee gezeten.

Ik vast niet alleen, althans, dat was het idee, gisteren was de race al gelopen.. Nu moet ik in mijn eentje nog wel de eindstreep weten te halen.

Minderen en vasten is niet enkel eten, zo zag ik dat mijn concepten lijstje van mijn mailbox boven de tweehonderd items zat, dit komt omdat ik deze gebruik om dingen te bewaren die ik late nog eens beter wil bekijken of ideeën op te schrijven, klik nieuw mailtje, plak en opslaan, zo kan ik er overal makkelijk bij..  Maar tweehonderd plus nogwat is wel erg veel en onoverzichtelijk. Ik ben deze week dan ook bezig geweest met uitspitten en opruimen. Dat geeft rust in mijn hoofd en zo heb ik er nog wat aan. Merk dat ik sommige concepten zonder controleren weg gooi. Categoriseren en verzamelen. Ik zit nu op vijftig concepten/notities, dat is beter te behappen.
De grootste categorie is die van ‘kunst’. Alles wat met tekenen of anderzinds kunstzinnige dingen te maken heeft, dat zegt wat over mij, maar is niet heel erg verrassend natuurlijk ^_^

Meest vreemde eend in de bijt is een recept voor Udon Noodles, ik kan een categorie ‘eten’ aanmaken, maar voor een enkele link is dat wat overdreven.. Heb nu wel zin in Noodles.. misschien dit weekend.

Vasten – Dag 1

IMG_20170227_201532697

Carnaval is voorbij, anders dan de meeste feestvierders die wel het feest mee vieren maar niet vasten heb ik samen met mijn vrouw besloten om het eens andersom te doen, niet feesten maar wel vasten.

Wat het precies inhoud daar zijn we nog niet uit. Minder of geen alcohol, want op zondag mag het misschien toch wel? Nu drinken we ook enkel in het weekend, dus twee avondjes extra zonder maakt misschien ook dat we het die ene dag juist extra waarderen..

Maar sowieso minder snoepen en ongezonde dingen snacken. Gezonder eten en bewuster.

Ontbijten doe ik altijd al redelijk eenvoudig, boterham en een appel voor onderweg, maar voorlopig geen zoet, iets waar ik het meeste moeite mee zal hebben, ik ben een echte zoetekauw en regelmatig staat op het werk een bord met traktaties, soesjes, snoepjes, koekjes.. die zal ik allemaal moeten laten staan. Vandaag geen jarigen, dus nog geen uitdaging.

Zometeen lunchen, ik laat ook hier het zoet en het witbrood liggen..

Ook geen idee wat ik ermee wil bereiken, ik ben niet gelovig of ergens op uit, ik zie wel, misschien blijft er iets hangen wat ik mee kan nemen voor na de vasten periode, een gewoonte die eruit kan slijten zoals deze er gewoonlijk ook inslijten. Ik denk dat ik ook wat meer discipline wil, zo ben ik begin dit jaar vrolijk begonnen met ‘dagelijks’ een tekening.. afgelopen twee weken geen streep op papier gezet.. gelukkig deze week weer wat geoefend met mijn nieuwe brush pens..

En het bewuster worden van alles is misschien een mooie voorbereiding op de komende verkiezingen, niet ondoordacht consumeren, niet alles voor zoete koek slikken.

de wereld is om zeep er gebeuren rare dingen rondom mij

IMG_20170201_192539881

Weinig te melden, genoeg te melden, maar ik houd het even bij tekenen om te ontspannen, mijn stripheldin die ik vroeger graag ‘las’ in de Kuifje, van natekenen leer kan je veel leren. Meer over stripheldinnen in het stukje stripfiguren om te zoenen van Michael.

IMG_20170201_192942609

En van natekenen naar eigen werk.

Categories