Slaapfeestje

2011-10-06-uitnodiging Robin

Het is leuk als mensen je tekeningen leuk vinden. Bovenstaande heb ik ooit gemaakt voor een uitnodiging, voor een slaapfeestje van mijn dochter. Mijn twee favoriete stripkinderen, Snotneus en Sim (ergens zit daar in die naamgeving ook een soort auteursrechten dingetje waar ik nog niet uit ben). Ik krijg regelmatig de vraag of ze de tekening mogen gebruiken en hij stond ook vrij hoog in de google image search, dus het aantal dat de tekening gebruikt heeft zonder te vragen zal ook best hoog liggen. Eerst nog vanuit een verwijzing naar mijn eigen sites, maar de laatste keer dat ik keek stond deze tekening enkel nog via een scouting pagina gelinkt, zonder bronvermelding. Dat vond ik wel jammer.

Nu ben ik de kwaadste niet. Als iemand mij toestemming vraagt bekijk ik de tekening nog even zelf, poets hem soms wat bij of stuur een hogere resolutie versie van het werk toe. Ik teken ook niet direct om er aan te verdienen.

 

Vasten – Dag Laat Maar

beer and steak 550 - color
Het vlees is zwak en ik ben het vlees.

Het zou te makkelijk zijn om de schuld buiten mezelf te leggen, dat het complete gezin inclusief logees zich tegoed deden aan van alles en nog wat. Dat er gister een heuse snoepkraam voor kantoor stond waar eenieder mocht uitzoeken. Als ik echt had doorgezet, dan was ik echt wel verder gekomen, als ik echt gewild had. Maar ergens wilde ik dus niet. Deed ik het niet echt voor mezelf. Deed het niet om mezelf te bewijzen, maar om een ander te steunen. Die drie dagen dat ik gevast heb zijn niet gelijk verloren. Ik heb me niet het ongans gegeten aan snoep, me laveloos gedronken dit weekend. Netjes en braaf met een kopje thee in bad in plaats van een glaasje whiskey.

Het idee dat ik aan het vasten was en misschien nog ben maakt me wel bewuster van alles wat ik tegen dat vasten in doe.

Ik matig. Ik geniet meer van minder. Vasten is een mentale instelling. Mijn vasten, mijn regels!

Vasten – Dag 2

IMG_20170227_201552343

De eerste dag zonder problemen doorgekomen. Doordeweekse dagen zijn ook niet zo lastig, enige waar ik op moet letten is de hoeveelheid zoetigheid die ik normaliter tijdens een dag nuttig. Ik drink al uit gewoonte thee zonder suiker. Tijdens de lunch eet ik naast enkel hartig ook meteen wat minder. De boterham met vlokken kwam altijd nog als extra’tje, die sla ik nu dus over.

De avond had wat meer beproevingen, een lezing in Pakhuis de Zwijger uit een serie waar ik regelmatig visueel verslag van maak en dat meestal doe onder het genot van een van de vele speciaalbiertjes die ze te bieden hebben.. Toch netjes met een kop thee gezeten.

Ik vast niet alleen, althans, dat was het idee, gisteren was de race al gelopen.. Nu moet ik in mijn eentje nog wel de eindstreep weten te halen.

Minderen en vasten is niet enkel eten, zo zag ik dat mijn concepten lijstje van mijn mailbox boven de tweehonderd items zat, dit komt omdat ik deze gebruik om dingen te bewaren die ik late nog eens beter wil bekijken of ideeën op te schrijven, klik nieuw mailtje, plak en opslaan, zo kan ik er overal makkelijk bij..  Maar tweehonderd plus nogwat is wel erg veel en onoverzichtelijk. Ik ben deze week dan ook bezig geweest met uitspitten en opruimen. Dat geeft rust in mijn hoofd en zo heb ik er nog wat aan. Merk dat ik sommige concepten zonder controleren weg gooi. Categoriseren en verzamelen. Ik zit nu op vijftig concepten/notities, dat is beter te behappen.
De grootste categorie is die van ‘kunst’. Alles wat met tekenen of anderzinds kunstzinnige dingen te maken heeft, dat zegt wat over mij, maar is niet heel erg verrassend natuurlijk ^_^

Meest vreemde eend in de bijt is een recept voor Udon Noodles, ik kan een categorie ‘eten’ aanmaken, maar voor een enkele link is dat wat overdreven.. Heb nu wel zin in Noodles.. misschien dit weekend.

Vasten – Dag 1

IMG_20170227_201532697

Carnaval is voorbij, anders dan de meeste feestvierders die wel het feest mee vieren maar niet vasten heb ik samen met mijn vrouw besloten om het eens andersom te doen, niet feesten maar wel vasten.

Wat het precies inhoud daar zijn we nog niet uit. Minder of geen alcohol, want op zondag mag het misschien toch wel? Nu drinken we ook enkel in het weekend, dus twee avondjes extra zonder maakt misschien ook dat we het die ene dag juist extra waarderen..

Maar sowieso minder snoepen en ongezonde dingen snacken. Gezonder eten en bewuster.

Ontbijten doe ik altijd al redelijk eenvoudig, boterham en een appel voor onderweg, maar voorlopig geen zoet, iets waar ik het meeste moeite mee zal hebben, ik ben een echte zoetekauw en regelmatig staat op het werk een bord met traktaties, soesjes, snoepjes, koekjes.. die zal ik allemaal moeten laten staan. Vandaag geen jarigen, dus nog geen uitdaging.

Zometeen lunchen, ik laat ook hier het zoet en het witbrood liggen..

Ook geen idee wat ik ermee wil bereiken, ik ben niet gelovig of ergens op uit, ik zie wel, misschien blijft er iets hangen wat ik mee kan nemen voor na de vasten periode, een gewoonte die eruit kan slijten zoals deze er gewoonlijk ook inslijten. Ik denk dat ik ook wat meer discipline wil, zo ben ik begin dit jaar vrolijk begonnen met ‘dagelijks’ een tekening.. afgelopen twee weken geen streep op papier gezet.. gelukkig deze week weer wat geoefend met mijn nieuwe brush pens..

En het bewuster worden van alles is misschien een mooie voorbereiding op de komende verkiezingen, niet ondoordacht consumeren, niet alles voor zoete koek slikken.

de wereld is om zeep er gebeuren rare dingen rondom mij

IMG_20170201_192539881

Weinig te melden, genoeg te melden, maar ik houd het even bij tekenen om te ontspannen, mijn stripheldin die ik vroeger graag ‘las’ in de Kuifje, van natekenen leer kan je veel leren. Meer over stripheldinnen in het stukje stripfiguren om te zoenen van Michael.

IMG_20170201_192942609

En van natekenen naar eigen werk.

Kijken met je ogen

01jan2017
“Er zit geen verhaal in”, “Het is saai.. er gebeurt niks” De algemene beschouwing van ons bezoek aan het Eye filmmuseum. Maar er gebeurde juist zoveel. Er werd zoveel verteld. Waarom zagen ze dat niet? Waarom wilden ze het niet zien. Ik heb het half uitgelegd maar zat er zelf nog in, moest alles nog laten bezinken.
De filmmaker Béla Tarr en de acteurs hadden meer dan hun best gedaan om een prachtig longshot(aan een stuk opgenomen) neer te zetten. Mooie uitkaderingen die je meenamen en perfect aansloten bij het gevoel.

De man die voor een nieuwe fles drank bij zijn buurman aanklopt, een eenvoudig maar warm onthaal, begrip voor zijn situatie, goede zorg, dit alles enkel omvat in beelden, in zijn heldere moment spreekt hij ware woorden, we zitten nu close up op zijn gezicht. Later vervolgd hij weer zijn weg naar buiten en we kijken door het venster naar hem, hoe hij langzaam zich weer verwijderd van de helderheid als hij de nieuw verworven fles aan zijn lippen zet. Terug de uitzichtloosheid in van de barre buitenwereld en zijn evenzo uitzichtsloze wereld.

Dat is het verhaal, niet de schaarse woorden die gesproken worden, niet man haalt fles drank bij buurman punt. Een film is film omdat je beelden hebt die het verhaal kunnen en moeten vertellen, een verhaal is meer dan alleen de feiten, het zijn de emoties en gevoelens.

Ja het is traag en misschien wat zware kost voor een kind van elf, ik zou er op die leeftijd ook niet veel uithalen. Gelukkig waren de activiteiten uit de vaste tentoonstelling wat interactiever en uitdagender, niet alleen kijken met je ogen maar ook met je handen. Toch hoop ik dat ze een beetje hebben geleerd dat je verder moet kijken dat ieder verhaal tussen de regels door meer verteld dan je op het eerste oog ziet. Ja er loopt een paard door de sneeuw, punt.. maar dat is niet wat er werkelijk verteld wordt. Het is niet alleen van waarde als het entertaint. Er zit zoveel meer in films of foto’s maken dan enkel de camera aandoen en opnemen maar..

En het verhaal kan soms enkel een staketsel zijn, of een rookgordijn om je op het verkeerde been te zetten. Als je nooit kijkt naar de reden achter het verhaal, je nooit de intenties van de verteller mee laat wegen, niet af vraagt wat het doel is maar het verhaal neemt zoals het is, het slikt als zoete voorgekauwde koek. Dan kan je nog eens lelijk bedrogen worden.

Misschien is dat waarom ik zo graag wil dat mijn dochters dat leren. Verder kijken, zelf leren nadenken, ze behoeden voor de listige verhalenvertellers in onze werkelijkheid die de waarheid verdraaien, ons afleiden van wat er werkelijk speelt en zich niet voor het karretje laten spannen van spindocters. Doorzien dat de minister president een strategie zo uit het handboek van Trump en zijn andere fascitische voorgangers heeft overgenomen omdat het schijnbaar werkt om zo de macht te grijpen voor zelfverrijking, blind voor de destructie van mens en maatschappij..

Leren tekenen

Afbeelding van DaanBanaanemmer

Op de terugweg van de tekenbijeenkomst liep ik samen met een studente terug naar het metrostation, ze vertelde over haar studies, over dat ze nog niet wist wat ze wilde doen. Ik gaf zo goed ik kon wazige adviezen over het leven en dat ze vooral haar hart moest volgen. Een praktische tip die ze mij mee gaf was tekenen vanuit de restruimte, de lege vlakken bekijken en tekenen in plaats van de lijnen van het object. Ik begon met een emmer.. geen idee waarom maar het smaakte naar meer en een nieuwe uitdaging.. De volgende tekening had minder open ruimtes, maar waar ik normaal eerst de ogen en neus op papier zet en van daaruit verder teken heb ik wel als eerste het silhouet op papier gezet.

Afbeelding 0213

 

Daarna heb ik de details pas ingevuld.. Het voelt voor mij alsof ik flink wat stappen vooruit ben gegaan enkel door twee keer tekenen met een andere invalshoek..

Afbeelding van DaanBana124

Afbeelding van DaanBanaan kleur

Elke dag een tekening

04jan2017

Sinds ik niet meer dagelijks in de trein zit, teken ik ook minder. Op facebook zag ik tegen het eind van het jaar een berichtje voorbij komen, elke dag een tekening, er zijn meer van dit soort initiatieven, al langer zat dit achter in mijn hoofd en nu heb ik me dus aangemeld. Ik teken niet elke dag, maar heb wel weer motivatie om meer te gaan tekenen, dagelijkse dingetjes, nog veilig binnen wat ik zelf kan. Afgelopen zaterdag ging ik naar Strips! in Rotterdam, er was een middag georganiseerd door RAM om te tekenen met mede (strip)tekenaars, ze hadden twee modellen die om beurten poseerden, het was erg leuk, uitdagend om binnen de tijd je schets af te krijgen. Na het tekenen nog een gezellig rondje gedaan, kijken wat anderen hadden geschetst, praten over creativiteit en strips, mezelf bloot geven en mijn onzekerheid niet teveel de overhand laten nemen. Naast dat ik(zo als kan) iedere dag een tekening ga maken, wil ik mezelf vooral uit gaan dagen om nieuwe dingen te proberen, kleine stapjes buiten mijn comfortzone te zetten en deze op te rekken, nieuwe materialen en technieken proberen.

Afbeelding van DaanBanaan

 

Kerst

DSC_0004(Joda Opnamestudio)

Het jaar loopt ten einde, het leven gaat door, toch kijk ik onbewust terug naar waar het afgelopen jaar mij heeft gebracht. Alsof de wereld eventjes samen met mij stil staat om de balans op te maken. Weer plannen te maken voor het volgende jaar. Iets wat iedere dag zou kunnen, maar ik zonder duidelijk ijkpunt verlaat tot de jaarwisseling zich aankondigt. Op sommige momenten laat ik me teveel meeslepen in sombere gedachten, bewuste sabotage van de manier waarop ik de werkelijkheid aanschouw, donkerder en nuttelozer dan het zich heeft voorgedaan. Momenten waarop ik dingen verwaarloos, langere tijd de tijd niet neem om te bloggen, tekeningen uitstel, mezelf te snel uit het veld laat slaan door een lekke band. Het sporten laat schieten omdat ik mij er niet toe kan zetten. Twijfel aan mijn kunnen en niet meer zie wat ik wel heb gedaan. Dus ik moet nu wel stil staan om mezelf weer op te krikken. Tijd nemen, tijd voor mooie ontmoetingen zoals afgelopen vrijdag met Peter en Michael. Een nieuwe baan bij fonQ met een hele leuke club collega’s. Gezellige avonden met vrienden in de stad, onder het mom van Ingress bier drinken in de buurt van een portal. Terugkijkend is er ook aardig wat geproduceerd aan speedcartoons en ben ik samen met mijn compagnon flink gegroeid qua inzichten en techniek. De laatste is afgelopen maandag nog opgeleverd. Ook al weer begonnen aan de ondertussen traditionele feestdagenanimatie(2015,  2014). Er is zoveel moois geweest dit jaar, op de valreep nog een workshop superhelden tekenen gegeven voor een groepje enthousiaste kinderen. Zo zijn er echt nog veel meer mooie dingen gebeurd dit jaar die ik nog over het hoofd zie of hier niet verder over uit wil weiden,   Zoveel waar ik met plezier en trots op terug kan kijken, zoveel wat ik mee kan nemen naar wat nog komen gaat.

Knak

knak

Een voor in het boekje waar ik samen met tekenaar Jo al twee jaar mee bezig ben.. we hebben geen haast.. geen deadline. Niet heel handig, maar we werken ook enkel voor onszelf :)

Categories